Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/280 K.2015/983

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı alt işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

Davalı ... Bakanlığı vekili, diğer davalı ile aralarında bir asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunmadığını, davacının diğer davalı şirketin işçisi olduğunu, bu sebeple kendilerine dava konusu alacaklar yönünden husumet yöneltilemeyeceğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davacıya diğer davalı tarafından düzenlenen ihalenin alınamaması üzerine başka bir iş yerinde çalışmaya devam etmesi teklifinde bulunulduğu halde davacının bunu kabul etmediğini, bu sebeple davacının kıdem ve ihbar tazminatı talebinin haksız olduğunu, iş yerinde vardiya usulü çalışıldığını ve fazla mesai olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava konusu kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, genel tatil ücreti alacağı taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla mesai alacağı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesinde “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” yer alan hükmü uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır.

Somut olayda davacının 01.01.2008 - 31.03.2012 tarihleri arası davalı iş yerinde baş aşçı olarak çalıştığı, dava dilekçesinde haftanın altı günü 07:00-16:00 saatleri arası çalıştığını beyan ettiği ancak mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının, haftanın altı günü 07:00-16:30 arası çalıştığı ve bir saat ara dinlenme sonrası haftalık altı saat fazla mesaisinin hesaplandığı anlaşılmıştır. Hal böyle iken, dava konusu fazla mesai ücreti alacağının, dava dilekçesinde belirtilen çalışma düzenine göre, haftada üç saat olarak hesaplanması gerekirken davacının talepleri aşılarak karar verilmesi isabetli olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.