Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/29189 K.2018/8124

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı isteminin özeti:

Davacı, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalının cevabının özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu davacının fazla mesai yapıp yapmadığı noktasındadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği kabul edilmelidir.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir.

Somut uyuşmazlıkta; davacı taraf dava dilekçesinde, hafta içi ve cumartesi günleri 09.00-22.00 saatleri arasında çalıştığını ileri sürmüştür. Hükme dayanak bilirkişi raporunda ise, davacı tanıklarından ... ve ...’ın beyanlarının değerlendirilmesinden davacının talebi ile de bağlı kalınarak davacının ulusal bayram ve genel tatil günleri dahil haftanın 6 günü 09.00-22.00 saatleri arası çalıştığı, davacının çalışmasının 1,5 saatinin ara dinlenmesi olduğu kabulüyle fazla mesai ücreti alacağı hesaplanmıştır. Ancak, sözkonusu çalışma saatlerinin dosya kapsamına uymadığı görülmektedir. Fazla mesai yönünden 09.00-19.00 saatleri arasının çalışma saatleri ve çalışmanın 1 saatinin ise ara dinlenme olarak dikkate alınması dosya kapsamına uygun düşecektir.

3-Davacı tarafça dava dilekçesinde 05.01.2004-13.03.2013 tarihleri arasında çalıştığı ileri sürülmüştür. Davacının 13.03.2013 tarihli feshe ilişkin ihtarnamesi de dosyaya sunulmuştur. Hükme esas bilirkişi raporunda, davacının hizmet süresinin sona erdiği tarih 13.03.2013 olarak belirtilmiştir. Ancak, 13.03.2013 tarihinde fesih olmasına rağmen ve bu tarih bilirkişi raporunda diğer alacakların hesabında da gözetilmesine rağmen ulusal bayram ve genel tatil ücreti yönünden 30.06.2013 tarihine kadar hesaplama yapılması hatalı olmuştur.

4-Diğer yandan, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanık anlatımlarından davacının ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığının kabulü söz konusudur. Ancak, yargılama esnasında dinlenilen tanık beyanları göz önünde bulundurulduğunda, ulusal bayram ve genel tatil günleri yönünden tanık beyanlarında çelişki olduğu görülmekte olup bu çelişkinin giderilmesi gerekmektedir.

Bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: