Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/29276 K.2018/8116

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı isteminin özeti:

Davacı, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık izin ücreti alacakları ile ilave tediye, giyim ve koruyucu eşya yardımı, yakacak yardımı, yemek yardımı, izin yardımı, aile yardımı, 1 Mayıs ikramiyesi, bayram harçlığı ve harcırah alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı tarafından, duruşmaya katılınmış ancak davaya cevap verilmemiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır.

Somut olayda, davacı tarafça dava dilekçesinde ve ıslah dilekçesinde, herhangi bir ayrım yapılmaksızın tüm talep edilen alacak kalemleri yönünden yasal faiz talebinde bulunulduğu görülmektedir. Ancak buna rağmen, mahkemece verilen kararda, davacının giyim ve koruyucu eşya yardımı, yakacak yardımı ve yemek yardımı taleplerine ilişkin miktarlar yönünden bankalarca uygulanan en yüksek işletme kredisi faizine hükmedilmiştir. Bu nedenle, söz konusu alacaklara uygulanmasına hükmedilen faiz türü yönünden davacının talebiyle bağlı kalınmaksızın karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.