Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/29410 K.2015/30819

Mahkeme, asıl davanın kabulüne, karşı davanın ise reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davalı-karşı davacı T. A. Ş. ve davalı K. T. T. A. Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı arasındaki dava hakkında Ankara 13 İş Mahkemesinden verilen 08.07.2013 tarihli ve 2011/801 esas, 2013/455 sayılı kararın davalılar avukatlarınca temyizi üzerine Dairemizce 26.02.2015 günlü ve 2014/ 28562 esas, 2015/8379 sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiş, davacı vekili kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması isteğinde bulunmuştur.

Maddi hatanın giderilmesi isteğini içeren dilekçe ve ekleri incelendi.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.02.1988 tarih ve 1987/2-520 esas, 1988/89 sayılı kararında belirtildiği üzere Yargıtayca temyiz incelemesinin yapıldığı sırada dosyada bulunan bir belgenin gözden kaçırılması, maddi hata sebebi olarak açıklanmıştır. Ayrıca belirtmek gerekir ki, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 tarih ve 1957/13 esas, 1959/5 karar, ve 09.05.1960 tarih ve 1960/21 esas, 1960/9 sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtayca maddi hata sonucu verilen bir karara mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtayın hatalı bozma kararından dönülmesi mümkündür.

Mahkemece verilen kısmen kabul kararı Dairemizce; mobbing iddiası ve haklı feshin davacı tarafından ispatlanamaması sebebi ile kıdem tazminatının reddine; birleşen dava yönünden işverenin haksız fesihten kaynaklı ihbar tazminatının kabulüne karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur. Oysa mobbing düzeyinde olmasa bile işçi yönünden davalı işverenin hakaret içeren sözleri haklı fesih sebebi oluşturur.

Öte yandan davacının ödenmemiş fazla mesai alacağı bulunduğu da dikkate alındığında feshin haklı olduğu, mahkemece verilen kıdem tazminatının kabulü ile birleşen dava yönünden davalı – karşı davacının ihbar tazminatının reddine ilişkin kararın isabetli olduğu, bu hususun sehven gözden kaçırıldığı anlaşıldığından. Dairemizin anılan kararının maddi hataya dayandığı sonucuna varılmakla ortadan kaldırılmasına karar verildi.

Tetkik Hakim... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davacının, 01.09.2008-01.06.2011 tarihleri arasında çalıştığını, 01.06.2011 tarihinde son ücretini aldıktan sonra hiçbir mazeret bildirmeksizin iş yerine gelmediğini, ihtarnamesinden işe dönmeyeceği anlaşıldığından, 09.06.2011 tarihinde işten çıkışının yapıldığını, işverenin hakaret ve iftira ettiği hususunun doğru olmadığını, davacı işçiye karşı Ankara 4. İş Mahkemesi'nin 2011/754 esas sayılı dosyası ile 13.06.2011 tarihinde davalı şirketin ihbar süresi alacağı için dava açıldığını belirterek, davanın reddini, ihbar tazminatı talebinin kabulünü talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının, davalılara ait iş yerinde 01.09.2008-01.06.2011 tarihleri arasında çalıştığı, iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiği, kıdem tazminatına hak kazandığı, fazla çalışma yaptığı, işverenin ihbar tazminatı talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle işçinin açtığı davanın kısmen kabulüne, işverenin davasının reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı K... T.. Turizm A.Ş. vekili ile davalı- karşı davacı T... Uydu haberleşme A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı K... T... Turizm A.Ş. vekili ile davalı- karşı davacı T... Uydu haberleşme A.Ş.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında fazla çalışma konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı ve tanıklarının beyanlarına itibar edilerek haftanın altı günü 09:00-21:00 saatleri arası oniki saat çalıştığı kabul edilip birbuçuk saat ara dinlenmesinin düşülmesiyle haftalık onsekiz saat üzerinden fazla mesai alacağı hesaplanıp mahkemece hüküm altına alınmıştır. Kabul edilen çalışma gün ve saatleri doğrudur. Ancak, çalışma gün ve saatleri davacı tanıklarının beyanlarına göre belirlenmiştir.

Tanıkların beyanlarından, davacı ile tüm çalışma döneminde birlikte çalışmadıkları anlaşılmaktadır. Buna göre, davacı tanıklarının Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre davalı iş yerinde davacı ile birlikte çalıştıkları süre belirlenerek, belirlenen bu süreler için fazla çalışmanın ispatlandığı kabul edilerek, diğer süreler için bu taleplerin ispatlanamadığından reddi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.