Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/29612 K.2015/30771

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının davalı şirkete ait iş yerinde 28.09.2009-07.03.2011 tarihleri arasında aşçıbaşı olarak çalışmakta iken iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın davalı tarafından feshedildiğini, 28.09.2009-01.04.2010 tarihleri arasında 3.000,00 TL, 01.04.2010-07.03.2011 tarihleri arasında net 3.500,00 TL ücretinin olduğunu belirterek, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunun'un 25/II.-a, d, e, h maddeleri uyarınca haklı sebeple feshedildiğini bu sebeple davacının kıdem ve ihbar tazminatı almaya hak kazanmadığını, davacının ücretinin iddia edildiği gibi 3.000,00TL-3.500,00 TL olmadığını banka kayıtlarında ve bodrolarda gözüken miktar kadar olduğunu, fazla çalışma iddiasının tamamen asılsız olduğunu, çalıştığı sürece hafta tatilleri dahil tüm izinlerini kullandığını, genel tatillerin bir kısmında çalışmış olduğunu ve bunun karşılığı ücretlerinin de kendisine ödendiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda tanık beyanlarına göre davacının önce 3.000,00 TL daha sonra 3.500,00 TL aylık net ücretle çalıştığı kabul edilerek yapılan hesaplamaya itibarla davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine karar, Dairemizin 27.12.2013 tarihli ve 2012/29580 esas, 2013/30829 karar sayılı ilamı ile davacının yaptığı iş, kıdemi ve fesih tarihi belirtilerek meslek kuruluşlarından araştırma yapılarak, dosyadaki bilgi ve belgeler tekrar değerlendirilerek davacının ücretinin belirlenmesi ve davacının hak ve alacaklarının belirlenecek bu ücrete göre hesaplanıp hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyulmasına karar verilerek ve yapılan yargılama sonrasında davacının 1.600,00 TL aylık net ücretle çalıştığı kabul edilerek yapılan hesaplamaya itibarla davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının dava ve ıslah dilekçesi ile talep ettiği toplam işçilik alacak tutarı 39.277,71 TL'dir. Mahkemece hüküm altına alınan toplam alacak tutarı 19.610,67 TL olup davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde davalı yararına avukatlık ücreti verilmemesi ve yargılama giderinin davanın kabul-ret oranına göre paylaştırılmaması usul ve kanuna aykırı olup bozma sebebidir.

Ancak belirtilen bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.