Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/29700 K.2018/7762

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız nedenle işverence feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporlarına dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2. maddesinde “(2) Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda Mahkemece, davacının yıllık izin ücretine yönelik talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Davacının hafta tatili ücret talebi kabul edilmiş olup mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda 33.055,23 TL hafta tatili ücreti üzerinden % 30 indirim yapılarak 23.138,50 TL hafta tatili ücreti tespit edildiği, mahkemece gerekçeli kararda hafta tatilinin % 30 indirimle hüküm altına alındığının belirtildiği ancak bilirkişi raporunda yıllık izin ücreti olarak hesap edilen miktar olan 11.453.76 TL nin hiçbir gerekçe belirtilmeksizin hafta tatili ücreti olarak hüküm altına alınması hatalı olup bozma sebebidir.

Sonuç: