Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/29707 K.2018/9662

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bakanlığa bağlı.... ... Onkoloji Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde 17/08/2005-01/04/2013 tarihleri arasında temizlik işçisi olarak çalıştığını, emeklilik nedeniyle işten ayrıldığını ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

Aynı ispat kuralları genel tatil ücreti alacağı için de geçerlidir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece davacı tanık beyanlarına göre, davacının 16.30-07.30 saatleri arası 1,5 saat ara dinlenme ile 13,5 saat günlük çalışma süresi olduğu, gece çalıştığından 13,5-7,5 = 6 saat fazla çalışma yaptığı, gün aşırı çalışmasında dolayı da ayda 90 saat fazla çalışma yaptığı ve karşılığının ödenmediği kabul edilmiştir. Davacının dini ve milli bayram günlerinde çalıştığı kabulüne göre genel tatil ücret alacağı talebi de hüküm altına alınmıştır.

Ne var ki, Mahkemece varılan sonuç dosya içeriği ile örtüşmemektedir. Davacı tanıklarının davalı işverene karşı davaları olduğu bir başka deyişle davacı tanıkları ile davalı işveren arasında husumet bulunduğu anlaşılmaktadır. Husumetli tanık anlatımları yan deliller ile desteklenmedikçe hükme esas kabul edilemez. Davalı tanık bildirmemiştir. Dosya içerisinde, davalı tarafından mesai giriş çıkış saatlerine ilişkin kart kayıtlarını içeren CD sunulmuştur.

Ancak söz konusu CD içeriğinde sunulan kayıtlar ile ilgili bir inceleme yapılmamıştır. Bu durumda mahkemece, davalı tarafça CD içeriğinde sunulan kayıtların ayrıntılı olarak çözümü yapılarak buna göre davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Mahkemece belirtilen hususlar gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.