Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/30857 K.2016/3839

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin vekalet ücreti alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece bozma ilamına uyma kararı doğrultusunda yeniden yapılan yargılama neticesinde, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının davalı işyerinde çalıştığı dönemde, akdedilen sözleşmeler gereğince ödenmeyen vekalet ücreti alacağının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dairemizin 27.11.2014 tarih 2014/31672 esas 2014/33642 karar sayılı bozma ilamına Mahkemece uyulmuştur.

Somut olayda, mahkemece uyulan bozma ilamı kapsamında bilirkişiden ek rapor alınarak akdedilen sözleşmelerin tarih ve kapsamlarına göre tasnif yapılmak suretiyle değerlendirme yapılması bozma içeriğine uygundur. Ancak, dava dilekçesinde Samsun 3. İcra Müdürlüğünün 2002/3378 ve 3380 esas sayılı takip dosyalarında ödendiği belirtilen alacak kısmı ile davalı tarafın ödeme def'inin araştırılmaması hatalıdır. Davacıya iş sözleşmeleri gereğince yapılan vekalet ücreti ödemelerinin bulunup bulunmadığı taraf iddia ve savunmaları çerçevesinde değerlendirilmeli, sonucuna göre karar verilmelidir. Bu nedenle mahkemece verilen hükmün bu gerekçeyle ikinci kez bozulması gerekmiştir.

Sonuç: