Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/31018 K.2017/30134

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde talep edilen 2015 yılı ocak ayına ilişkin aylık ücret alacağının, dava tarihinden sonra 18/03/2015 tarihinde ödendiği anlaşılmaktadır. Bu halde, aylık ücret alacağına yönelik talep bakımından, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, reddine şeklinde hüküm sonucu tesis edilmesi isabetsizdir.

Ayrıca, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 331/1. maddesinde düzenlenen “Davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder.” hükmü nazara alınarak, dava tarihinden sonra ödeme sebebiyle konusuz kalan talep miktarı (1.000,00 TL), gerek vekalet ücretinin ( karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 6. maddesi hükmü de gözetilerek) belirlenmesinde gerekse de yargılama giderleri bakımından davacı taraf lehine değerlendirilmelidir.

Mahkemece, vekalet ücretleri ve yargılama giderleri yönünden, söz konusu kanun maddesinin nazara alınmaması da yerinde değildir.

Diğer taraftan, kıdem tazminatı alacağına, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 120. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1475 sayılı İş Kanunu’nun 14. maddesi uyarınca, mevduata uygulanan en yüksek faizin uygulanmasına karar verilmesi gerekliliğinin nazara alınmaması da hatalı olmuştur. Yukarıda belirtilen hatalı yönler bozma sebebi ise de, hataların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.