Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/32048 K.2018/11941

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili davacının kapatılan Uzunpınar Belediyesinde temizlik işçisi olarak çalıştığını, Belediyenin kapatılması üzerine davalı ... Belediyesine devredildiğini, 13/6/2014 tarihinde kadro şartlarını taşımadığı gerekçesiyle iş akdinin davalı tarafça haksız feshedildiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile ulusal bayram genel tatil ücreti ve bakiye ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin geçici işçi olarak çalışma vizesinin sona ermesine rağmen usulsüz olarak çalıştırılması nedeniyle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak ulusal bayram genel tatil ücreti talebinin reddine diğer taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının ödenmeyen ücret alacağı bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nda 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Ücret kural olarak dönemsel (periyodik) bir ödemedir. Kanunun kabul ettiği sınırlar içinde tarafların sözleşme ile tespit ettiği belirli ve sabit aralıklı zaman dilimlerine, dönemlere uyularak ödenmelidir. Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

Somut olayda davacının son bordrosunda 15 Mayıs-14 Haziran 2014 tarihleri arası olmak üzere davacıya 1.586,94 TL ödeme yapıldığı dosyaya sunulan işçi ücreti ödeme kupüründen anlaşılmaktadır. Bu nedenle 14 gün Haziran ayından ödeme yapıldığından davacının ücret alacağı bulunmadığından talebin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.