Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/32362 K.2017/29572

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işverenliğe ait işyerinde 15/06/2011-15/11/2011 tarihleri arasında çalıştığını ancak sigortasının yapılmadığını beyanla sigortalı hizmetlerinin tespiti ile 5 aylık ücret alacağı 7.500,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işyerinin ortağı ve işveren konumunda olduğunu, davacının sermaye olarak önce emeğini ve maddi durumunun düzelmesinden sonra belirlenecek meblağı ortaya koyması hususunda tarafların anlaştıklarını, işyeri kira kontratında davacının kefil olduğunu, davacının müşterilere kendisini işletme ortağı olarak tanıttığını, davacının sağlık güvencesi olmadığı için 05/10/2011-09/12/2011 tarihleri arasında sigortalı gösterildiğini, Maliye Bakanlığı yoklama kayıtlarında da belirtildiği üzere 15/07/2011'de faaliyete başladığını yoklama fişinin düzenlendiği 12/08/2011 tarihinde işyerinde çalışan olmadığının tespit edildiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır.

Mahkemece, talep edilen ücret alacağına ilişkin olarak dava dilekçesinde faize ilişkin talep olmamasına karşın, dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine hükmedilmiş olması hatalı olup bozma sebebi ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.