Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/32719 K.2015/34580

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Somut uyuşmazlıkta, mahkemece, bozma ilamından önce tesis edilen hükümde fark ücret ve eşit davranma borcuna aykırılık tazminatına yönelik talepler bakımından davanın reddine karar verilmiştir. Bozma ilamında, bu yöne ilişkin bir bozma sebebi bulunmadığından, anılan alacaklar bakımından tesis edilen hüküm bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, fark ücret ve eşit davranma borcuna aykırılık tazminatı alacaklarına ilişkin önceki hükmün, bozma kapsamı dışında kalarak kesinleştiği gerekçesiyle, anılan alacaklara yönelik talepler hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 22.02.2012 tarihli 2012/13-747 esas ve 2012/84 karar sayılı kararı ile Dairemizin emsal kararlarında belirtildiği üzere, Yargıtay'ca bozulan karar, sonraki kararın eki niteliğinde değildir.

Mahkemece, bozulan karara atıf yapılarak yeni hüküm oluşturulamaz. Bozmadan önceki ve bozmadan sonraki kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 297. maddesi hükmüne uygun olmalıdır. Anılan sebeple, bozma ilamından önce tesis edilen hükümde olduğu gibi fark ücret ve eşit davranma borcuna aykırılık tazminatına yönelik taleplerin reddine karar verilmesi gerekirken, “karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Bu husus bozma sebebi ise de, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.