Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/32756 K.2018/15243

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili davacının davalı işyerinin mobilya ahşap konusunda faaliyet gösteren ... 'daki işyerinde 14/03/2004 tarihinden itibaren ustabaşı sıfatı ile çalışmaya başladığını, çalışma şartlarının aşırı derecede ağırlaştırılması ve devamlı olarak fazla mesai yapılmak sureti ile psikolojisinin bozulduğunu, çalışma şartlarının normalleşirilmesi ve fazla çalışma hafta tatili vs alacaklarını istemesi yönünde talepte bulunduğunu ancak kabul görmediğini, işçilik alacaklarını talep etmesinin kabul edilmemesi üzerine sözleşmesini haklı nedenle feshettiği 01/02/2013 tarihine kadar çalıştığını, kıdem tazminatının ödenmediğini,

haftanın 7 günü 08:30-21:30 saatleri arasında ve haricinde çalıştırıldığını, fazla çalışma ve hafta tatili alacağının ödenmediğini, ulusal bayram ve genel tatiller ile dini bayramlarda yurt dışında oldukları zamanda çalıştırılmasına rağmen karşılığının ödenmediğini, 1.575,00 TL maaş+yemek+yol karşılığında çalıştığını belirterek kıdem tazminatı, fazla mesai ile hafta tatili alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; zaman aşımı itirazında bulunduklarını, ilk çalışmasının 19/03/2004-01/11/2007 tarih aralığında olduğunu, 01/11/2007 tarihinde işten ayrılırken kıdem tazminatını aldığını, sonrasında 28/12/2007 tarihinde yeniden işe girdiği ve istifa ettiği 01/02/2013 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, daha iyi bir iş bulduğunu beyan ederek 01/02/2013 tarihinde istifa dilekçesi vererek işten ayrıldığını, kıdem tazminatı talebinin haksız olduğunu, çalışma koşullarının ağırlığı yüzünden işçinin işi bıraktığnı öne sürdüğünü ancak işten ayrıldıktan 5,5 ay sonra davalı şirkette yeniden çalışmak istediğini beyan ettiğini,

bunun üzerine taraflar arasında 15/07/2013 tarihinde iş sözleşmesinin imzalandığını, iş sözleşmesinin imzalanmasının hemen ardından başka yerde iş bulduğunu beyan edip işe hiç gelmediğini, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, fazla çalışma yapılıyor ise ücretlerinin ödendiğini, ihtirazi kayıt ileri sürülmeden bordroların imzalandığını, her hafta düzenli surette hafta tatillerinde izin kullandığını, son maaşının 1.515,00 TL olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Genel olarak iş sözleşmesini fesih hakkı, karşı tarafa yöneltilmesi gereken tek taraflı bir irade beyanı ile iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren, bozucu yenilik doğuran bir haktır.

İşçinin haklı bir nedene dayanmadan ve bildirim öneli tanımaksızın iş sözleşmesini feshi, istifa olarak değerlendirilmelidir. İşçinin istifa dilekçesindeki iradesinin fesada uğratılması da sıkça karşılaşılan bir durumdur. İşverence tazminatların derhal ödenmesi ve benzeri baskılarla işçiden yazılı istifa dilekçesi vermesini talep etmesi ve işçinin buna uyması halinde, gerçek bir istifa iradesinden söz edilemez. Bu halde feshin işverence gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

Davacının davalı işyerinde,19/03/2004-01/11/2007, 28/12/2007-01/02/2013 tarihleri arasında ustabaşı olarak 1.515,00 TL ücretle çalıştığı, davacının çalışmasının iki dönem halinde olduğu anlaşılmıştır. Davacı iş akdini, çalışma şartlarının aşırı derecede ağırlaştırılması, devamlı fazla mesai yapılmak suretiyle psikolojisinin bozulması, sağlığını kaybetmemek adına işverene çalışma şartlarının normalleştirilmesi, fazla çalışma ve hafta tatili vesaire alacaklarını istemesine rağmen kabul görmemesi nedenlerine dayanarak, işçilik alacaklarının ödenmemesi sebebi ile feshettiğini bildirmiştir. Dosya içeriğinde ise; davacının imzasını içeren 01.02.2013 tarihli belgede ayrıca bir sebep belirtmeksizin özel sebeplerden dolayı kendi arzusu ile işi bıraktığının yazılı olduğu görülmektedir.

Somut olayda, davacı “özel sebeplerden ” iş sözleşmesini feshetmiş olduğundan, fesih gerekçesi ile bağlı olduğu gözetilerek haklı sebebi kanıtlaması gerekmektedir. Fesih bildiriminde belirtilen “özel sebep” ibaresinin eksik ya da hiç ödenmeyen işçilik alacakları durumlarını kapsadığı düşünülemez. Diğer taraftan, istifa dilekçesinin irade fesada uğratılarak düzenlendiği de ispatlanamamıştır. Hal böyle olunca, açık fesih gerekçesi karşısında, mahkeme kararında, davacı tarafından istifa dilekçelerinde gösterilmeyen gerekçenin dava dilekçesinde açıklanabileceği, sebepsiz olarak iş akdinin feshinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, iş akdinin feshinin ödenmemiş alacakları da göz önünde alınarak haklı nedene dayandığı gerekçesi de kabul edilemez.

3-Davacının davalı işyerinde çalıştığı ilk dönem için; iş akdi 01.11.2007 de yine davacının 30.11.2007 tarihli dilekçesi ile “gördüğüm lüzum üzerine istifa ediyorum” açıklaması ile davacının isteği ile sona ermiştir. Davalı, bu döneme ilişkin hizmet süresinin istifa ile sona erdiğini, ancak buna rağmen kıdem tazminatı ödemesi yaptıklarını ifade etmiş ise de, istifa eden davacıya ödeme yapılmış olması hayatın olağan akışına uygun değildir.

Bu durumda mahkemece; davacının çalıştığı her bir dönem için fesih açısından ayrı bir değerlendirme yapılarak, 28/12/2007-01/02/2013 tarihleri arasındaki dönem için davacının istifa belgesine değer verilerek, bu dönem için hesaplanmış olan kıdem tazminatının reddi ile 19/03/2004-01/11/2007 tarihleri arasındaki dönem için ise; davacıya kıdem tazminatı ödenip ödenmediği noktasında da araştırma yapılarak davacının, istifa dilekçesinin de bu yönde yeniden değerlendirilmesi gerekmektedir.