Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/33202 K.2016/4592

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirketin de dahil olduğu Göltaş Şirketler grubuna dahil dokuz şirketin ortak yönetim kurulunun 28.06.2005 tarihli kararı ile 04.07.2005 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere gruba dahil dokuz şirketin Teftiş Kurulu Başkanlığında görevlendirildiğini, iş sözleşmesinin sona erdiği 15.11.2007 tarihine kadar müfettiş ve teftiş kurulu başkan yardımcısı olarak görev yaptığını, davalı şirketin 2005 ve 2006 yıllarını karlı bilançolarla kapattığını ve şirket ana sözleşmesine uygun olarak kar dağıtımının gerçekleştirildiğini,

ana sözleşmeye göre karın bir kısmının şirketin kurulduğu günden beri memur ve müstahdemlere temettü ikramiyesi olarak dağıtıldığını, bu çerçevede kendisine de 2005 yılı için 15.000,00 TL, 2006 yılı için 60.000,00 TL temettü ikramiyesi ödenmesi gerekirken, 2005 yılı için sadece 3.800,00 TL ödendiğini ileri sürerek, fark temettü alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, Davacının davalı şirketin işçisi değil, kamu görevlisi olduğunu, dava konusu alacaklara hak kazanmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dairemizin bozma kararına uyularak yerinde inceleme yapan bilirkişi heyetinden rapor temin edilmiş, toplanan deliller ve bilirkişi raporundaki hesaplama esas alınarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Mahkeme kararı, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

...-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının fark temettü alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık vardır.

Davalı şirket ana sözleşmesinin 27. maddesinde safı kar tanımlanmış, 28. maddede kanuni yedek akça ayrıldıktan, kurumlar vergisi ile diğer mali mükellefiyetler düşüldükten ve birinci temettü payı ödendikten sonra kalan karın %10’unun yedek akçeye, ihtiyari yedek akçeye esas olan safı kar miktarının %3’ünün idare meclisi üyelerine ve %5’inin memur ve müstahdemlere ayrılacağı düzenlenmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, davacının Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu tarafından atanan yönetim kurulu tarafından görevlendirilmiş teftiş elemanı olduğu, görevinin şirketleri teftiş edip yönetim kuruluna/başkanına rapor sunmak olduğu, çalışmasının şirkette ekonomik değer yaratmak, kazanç sağlamak, ortaklara kar ve kar payı sağlamak amacına yönelik olamayacağı değerlendirmesinin yapıldığı ve talep ettiği fark temettü alacağı alma hakkının olmadığı tespitinin yapıldığı anlaşılmıştır.

Bozma ilamı sonrasında yapılan bilirkişi incelemesinde de tespit edildiği üzere; davacı davalı şirkete Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu tarafından el konulması sonrasında şirketlerin durumunu teftiş edip, yine Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu tarafından atanmış yönetim kurulu başkanına rapor sunmakla görevli olduğu ve şirketin Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu tarafından el konulmasından önceki kar payı dağıtımı uygulamasına göre, temettü ikramiyesi dağıtımı kapsamında, idari ve üretimde görev alan teknik ve idari personelden üst düzey üretim ve yönetim statüsündeki kişilerin bulunduğu,

davacının teftiş kısmında görevlendirilmiş biri olarak bu kişilerden olmadığının yapılan inceleme ile anlaşılmış olması sebebiyle taleplerinin reddi gerekirken davanın kısmen kabulü hatalı olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.