Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/33919 K.2015/36004

Mahkeme, davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı şirket vekili, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı müfettişi tarafından düzenlenen 08.09.2014 tarih 36 numaralı raporun hukuka aykırı olarak düzenlendiğini ve bu nedenle itiraz ettiklerini belirterek sözkonusu raporun iptalini talep etmiştir.

Davalı tarafa dava dilekçesi tebliğ edilmiş ve cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalı bakanlığın idari olarak yapmış olduğu işlemin iptali ile ilgili davaya bakmakla iş mahkemesinin görevli olmadığı belirtilerek yargı yolu caiz olmadığından davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı şirket vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davaya bakmakla hangi yargı biriminin görevli olduğu noktasındadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunun'un 1. maddesi uyarınca, 4857 sayılı İş Kanunu'na göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında, iş sözleşmesinden veya 4857 sayılı Kanun'a dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleridir.

Dosya içeriğine göre, davalı Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Müfettişi tarafından düzenlenen 08.09.2014 tarih ve 39 sayılı raporda, davacı şirkete ait işyerinde işçilere ücret pusulası verilmediği, fazla mesai ve prim ödemelerinin yapılmadığı, birtakım işçilerle şirket arasında iş sözleşmesi bulunmadığı yönünde tespitlerde bulunulmuştur.

Bu tespitler dolayısı ile 4857 sayılı Kanun'un 8, 37 ve 41. maddelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile davacı şirket aleyhine anılan Kanun'un 99/b. ve 108. maddeleri gereğince idari para cezası tahakkuk ettirilmiştir.

Davacı şirket vekili, sözkonusu raporun iptali istemi ile dava açmış ve mahkemece, bakanlığın idari aşamada yapmış olduğu işlem ile ilgili davaya bakmakla idari yargı birimlerinin görevli olduğu,uyuşmazlığın 5510 sayılı kanundan da kaynaklanmadığı gerekçesi ile yargı yolu caiz olmadığından davanın usulden reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı Kanunun Çalışma Hayatının Denetimi ve Teftişi başlıklı yedinci bölümünde yer alan 91. maddesinde;" Devlet çalışma hayatı ile ilgili mevzuatın uygulanmasını izler, denetler ve teftiş eder. Bu ödev Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'na bağlı ihtiyaca yetecek sayı ve özellikte teftiş ve denetlemeye yetkili iş müfettişlerince yapılır" düzenlemesine yer verilmiştir.

Anılan Kanun'un 92/3. maddesinde ise İş müfettişi tarafından tutulan raporlar ve tutulan tuanakların işçi alacaklarına ilişkin kısımlarına karşı otuz gün içinde yetkili iş mahkemesinde itiraz edilebileceği belirtilmiştir.

Bu durumda, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Müfettişince işçi alacakları hakkında ve işyerinde 4857 sayılı Kanun'un 8 ve 37. maddelerine aykırı uygulanmalarda bulunulduğu gerekçesi ile düzenlenen raporun iptali istemi ile açılan davada, uyuşmazlık 4857 sayılı Kanun'un uygulanmasından kaynaklanmaktadır.

Anılan sebeple davaya bakmakla iş mahkemeleri görevli olup işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın yargı yolu yanlışlığı nedeni ile usulden reddedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.