Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/34464 K.2018/14868

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanamayacağı hususu uyuşmazlık konusudur.

İşveren fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorunda olup ayrıca ileri sürdüğü fesih sebebi ile bağlıdır.

Dosya içeriğine göre; davacı işçinin iş sözleşmesi, 31/05/2014 tarihinde sona ereceğinden bahisle feshedilmiştir. Davacı yanca iş sözleşmesinin haklı nedene dayanmaksızın işverence feshedildiği ileri sürülmesine karşın, mahkemece salt tanık anlatımlarına dayanılarak haklı nedene dayanmayan işçi feshinin söz konusu olduğunun kabulü hatalıdır. Davacının fesih bildiriminde, iş sözleşmesinde süre bitimini fesih sebebi olarak gösterdiği; ancak bunun davalı feshi için geçerli neden oluşturmadığı belirgin olmakla, davalı işveren feshinin geçersiz olduğu anlaşıldığından, kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Sonuç: