Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/35041 K.2016/4254

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davalının taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesi uyarınca 01.09.2010 tarihinde müvekkili kurumda kooperatif eğitimi verilerek çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin 5. maddesinde sözleşmenin süresinin üç yıl olduğunun belirlendiğini, ancak sözleşmenin davalı tarafça maliye bakanlığı gelir uzman yardımcılığına başlaması sebebi ile 07.03.2011 tarihinde feshedildiğini, iş sözleşmesinin 5. maddesi ve eki taahhütname hükmüne göre davalı tarafça müvekkiline giydirilmiş en son aylık ücretinin beş aylık tutarı kadar nakden ve defaten tazminat ödenmesi gerektiği halde davalının ödeme yapmadığını,

davalının müvekkili kuruma ödemesi gereken tutarın 8.663,32 TL olduğunu, bu tutardan davalının kurumdan alacaklı olduğu 346,68 TL düşüldükten sonra davalının müvekili kuruma 8.316,64 TL.ödemesi gerektiğini iddia ederek, davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taahhütname imzaladığını kabul ettiğini, ancak asgari süreli iş sözleşmesine rağmen gelir uzmanlığı sınavını kazandığını ve bu işi yapmak için işi bıraktığını, mazeretinin geçerli bir mazeret olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, taraflar arasında 01.09.2010 tarihli sözleşme ile aynı tarihten başlamak üzere üç yıl çalışmayı ve iş görmeyi içeren sözleşmenin imzalandığı, sözleşmenin 5. maddesine göre sözleşme süresinin ilk iki ayının deneme süresi olduğu, sözleşme tarihinden itibaren üç yıllık asgari çalışma süresi dolmadan taraflardan birinin sözleşmeyi haksız ve geçersiz feshedemeyeceği, feshettiği takdirde sözleşme ekindeki taahhütnameye göre cezai şart ödeyeceği, sözleşme ekindeki 01.09.2010 tarihli taahhütnamenin ....

Bendinde işçi yönünden deneme süresi hariç olmak üzere sözleşmenin işçi tarafından haksız feshi halinde işçinin fesih tarihindeki ihbar tazminatına esas giydirilmiş aylık brüt ücretinin beş katı tutarında tazminatı fesih tarihinden itibaren işleyecek kanuni faizle ödemeyi kabul ve taahhüt ettiğinin belirtildiği, davalı tarafından davacı kuruma verilen 04.03.2011 tarihli dilekçede "Maliye Bakanlığı gelir uzman yardımcılığı sınavını kazandığımdan dolayı 07.03.2011 tarihinde istifa etmek istiyorum" şeklinde istifa dilekçesi verildiği, davalının fesih gerekçesi resmi kuruma atanma olmakla feshin haklı sebebe dayanmadığı,

bu sebeplerle mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 161/son madde ve davacının çalıştığı süre dikkate alınarak cezai şarta ilişkin talebin kısmen kabulü gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

...-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkeme tarafından davanın reddine dair verilen ilk karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 2013/1103 esas, 2013/30850 karar sayılı 27.12.2013 tarihli kararı ile bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalı tarafın temyizi üzerine Dairemizin 2014/25953 esas, 2014/29783 karar sayılı 31.10.2014 tarihli kararı ile, “Borçlar Kanunu 161/son madde dikkate alınarak çalışılan süre de gözönünde bulundurulmak suretiyle cezai şarta ilişkin talebin hüküm altına alınması” gerektiği gerekçesiyle mahkeme kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yargılama yapılmış ise de bozma ilamının gereklerinin tam olarak yerine getirildiği söylenemez.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davalının, davacı işyerinde 01.09.2010 tarihinde işe başladığı, 07.03.2011 tarihinde de iş sözleşmesinin davalı tarafça istifa sebebiyle sona erdirildiği, iş sözleşmesinin 5.maddesinde, davalının davacı işyerinde üç yıl süreyle çalışmayı taahhüt ettiği, buna göre, davalının taahhüdünün altı ay altı gününü yerine getirdiği, iki yıl beş ay yirmidört günlük taahhüdünü ise yerine getirmediği belirtilerek oranlama yapılmak suretiyle cezai şart miktarının belirlenmesi hatalı olmuştur.

Hükmedilen cezai şart miktarı fahiş olup mahkemece cezai şarta ilişkin talep hüküm altına alınırken salt kalan süre esas alınmak suretiyle yapılan oranlama ile belirlenen indirim davalının işçi olduğu hususu ve aldığı ücret miktarı da dikkate alındığında Borçlar Kanunu 161/son maddesinin amacına uygun değildir.

Bu durumda mahkemece belirlenen cezai şart miktardan dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 161/son maddesi gereğince makul bir indirim yapılarak hüküm kurulması hakkaniyete uygun düşecektir.