KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2015/35135 E., 2016/32 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Ocak 2016
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava
- Davacı, maddi tazminat alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
386 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, dava şartı yokluğundan usulden reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle bozmaya uyularak karar verimiş olmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-c maddesinde mahkemenin davaya konu uyuşmazlığa bakmakla görevli olması, dava şartları arasında sayılmıştır. 115/2. maddesinde ise; "Mahkeme dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir " düzenlemesine yer verilmiştir.
Anılan Kanun'un "Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri" başlığı altındaki 331. maddesinin 2. fıkrasındaki "görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararlarından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi halinde, yargılama giderlerine o mahkeme hükmeder" düzenlemesi uyarınca görevsizlik kararı sonucu verilen ret kararları henüz davayı esastan sonuçlandırmadığından davaya bir başka mahkemede devam edilmesi halinde yargılama giderine de o mahkemece hükmolunmalıdır. 323/ğ. maddesi gereğince yargılama giderlerinden sayılan vekâlet ücretine de görevsizlik kararında ayrıca hükmolunamaz. Ayrıca görevsizlik sebebi ile ret kararında görevli mahkemenin gösterilmesi zorunludur.
Dosya içeriğine göre, mahkemece, bozma ilamına uyulmasından sonra göreve ilişkin dava şartı noksanlığı sebebi ile davanın usulden reddedilmesi isabetli olmakla birlikte, yukarıda açıklanan hususlar gözardı edilerek,kararda görevli mahkemenin gösterilmemesi, davacı aleyhine yargılama gideri ve davalı lehine vekalet ücreti taktir edilmesi hatalıdır. Ancak, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2015/35135, K. 2016/32, 4 Ocak 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama