Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/35563 K.2018/19314

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 03/09/2011-25/09/2013 tarihleri arasında "Pasta Ustası" olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işçilik alacaklarını istemesi üzerine işveren tarafından haksız ve ihbarsız olarak feshedildiğini ve alacaklarının ödenmediğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 04/10/2011 tarihinde çalışmaya başladığını, 08/10/2013 tarihinde işten çıkışının yapıldığını, 01/10/2013 ve takip eden günlerde mazeretsiz olarak işe gelmediği için tutanak düzenlenerek 08/10/2013 tarihli ihtarname ile iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, bu sebeple davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacağının bulunmadığını, ücretlerinin bordrolarda belli olduğunu, çalıştığı dönemdeki bütün maaş ve diğer haklarını aldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dtşındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığım iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının haftanın altı günü çalıştığı; üç gün saat 05.00-12.00. 3 gün saat 05.00-14.00 arası çalıştığı haftalık kırkbeş saati aşan çalışma bulunmadığı belirtilmiş olup bu nedenle davacının fazla çalışma ücreti alacağı talebinin reddine karar verilmiştir. Ne var ki varılan sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Davalıya ait işyerinde pasta ustası olarak çalışan davacının yaptığı işin niteliği, taraf tanıklarının anlatımı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davacının haftanın altı günü, 04.30-15.00 saatleri arasında günde 10.5 saat, 1 saat ara dinlenme ile çalıştığı buna göre davacının haftada 12 saat fazla çalışması olduğu sonucuna varılmaktadır.

Mahkemece davacının gerçek ücretinin bordrodaki ücretten fazla olduğunun tespit edildiği de dikkate alındığında; davacının haftada 12 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmalı, tanık beyanlarından hareketle sonuca varıldığı için hakkın özünü zedelemeyecek oranda bir takdiri indirim yapılıp, imzasız ücret bordrolarında zamlı tahakkuk ettirilen fazla çalışma ücretinin banka kanalıyla ödendiği tespit edilen tutarı mahsup edildikten sonra soncuna göre bu alacak kalemi hüküm altına alınmalıdır.

3-Taraftar arasında davacının ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının bulunup bulunmadığı konusunda da uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dini bayramların iki günü ile diğer ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıldığı kabul edilerek hesaplama yapılmış olup Mahkemece ücret bordrolarında tahakkuk olduğu gerekçesiyle alacak talebinin reddine karar verilmiştir. Ne var ki, az yukarıda açıklandığı üzere Mahkemece, bordrolardaki ücretin gerçek ücret olmadığı belirlendiği gibi ücret bordroları da imzasızdır. Şu halde, Mahkemece davacının kabul edilen gerçek ücreti üzerinden alacağı hesaplatılmalı, ücret bordrolarında zamlı olarak tahakkuk ettirilen ulusal bayram ve genel tatil ücretinin banka kanalıyla ödendiği belirlenen tutarları mahsup edilmeli sonucuna göre bu alacak kalemi hakkında bir karar verilmelidir.

4-Davacının talep ettiği ücret alacağının doğru hesaplanıp hesaplanmadığı da bir diğer uyuşmazlık konusudur. Davacı 25 günlük ücret alacağı bulunduğunu iddia etmiş olup Mahkemece ödendiği gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiş ise de; yapılan ödemenin bordrodaki ücret üzerinden yapıldığı anlaşılmakla davacının Mahkemece tespit edilen gerçek ücreti üzerinden 25 günlük ücret alacağının ne kadar olduğu tespit edilerek yapılan ödeme mahsup edilkten sonra sonucuna göre fark ücret alacağı bulunup bulunmadığı belirlenmelidir.

Mahkemece belirtilen hususlar gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: