Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/35612 K.2016/1799

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti;

Davacı, iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süreye ilişkin ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı İsteminin Özeti;

Davalı banka vekili, davacının iş sözleşmesinin usul ve yasaya uygun olarak performans düşüklüğü nedeniyle sonlandırıldığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Gerekçe;

Mahkemece, İş Kanunun 19. Maddesine ilişkin hükümleri savunma ve diğer hususlara işveren tarafça riayet edilmediği, davacının iş akdinin feshinden evvel savunmasının alındığı yönünde davalı tarafça bir beyanda bulunulmadığı gibi bir belge de sunulmadığı, yine işçinin işten ayrılışının haklı veya geçerli sebebe dayandığının ispat külfeti davalı işverene ait olduğu da göz önüne alındığında tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde bu yönde davalı tarafça ispat külfetinin yerine getirilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz;

Hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı işverence feshin geçerli sebebe dayandığı ispatlanmadığından, mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiş olması dosya içeriğine uygun olup, davacının ve davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak 4857 sayılı İş Kanunu'nun 21. maddesinin birinci fıkrasında işe başlatmama tazminatının alt ve üst sınırları gösterilmiş olup; söz konusu tazminatın belirtilen sınırlar arasında işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre söz konusu tazminatın davacının altı aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesine karar verilmesi hatalıdır. Fesih nedenine ve davacının çalışma süresi ile emekliliği haketmiş olduğuna göre davacının dört aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.