Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/35673 K.2017/15068

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 16.05.2007-31.01.2012 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işverence haklı neden olmaksızın feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacının fazla çalışması tanık beyanlarına göre haftanın 6 günü 06:30-18:00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenme ile haftalık toplam 15 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplanmıştır.

Fazla mesainin ispatı konusunda, dosya içerisinde, işyerindeki çalışma düzenini gösterir işyeri kayıtlarının bulunmadığı, davacının fazla mesaisinin tanık beyanlarına göre tespit edildiği, dosya kapsamı ve özellikle davacı tanık anlatımları dikkate alındığında davacının haftanın 6 günü 08:00-18:00 saatleri arası 1 saat ara dinlenme ile haftada 9 saat fazla mesai yaptığı anlaşılmaktadır. Fazla mesai alacağı bu kabule göre hesaplanmalı ve önceki hükümdeki takdiri indirim oranı ile hüküm altına alınmalıdır. Yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

3-4857 sayılı İş Kanunu'nun çeşitli hükümlerinde faiz konusunda düzenlemelere yer verilmiştir. Anılan Kanun'un 34. maddesinde, gününde ödenmeyen ücretler için mevduata uygulanan en yüksek faizin uygulanacağı hükmü bulunmaktadır. Maddede sözü edilen ücret geniş anlamda ücret olup, çalışma karşılığı ücretler, ikramiye, prim, jestiyon ve benzeri ödemelerin yanı sıra, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretleri de bu kapsama dahildir.

Davacı ulusal bayram ve genel tatil ile fazla çalışma alacakları için dava dilekçesinde en yüksek işletme kredisi faizi istemiş, Mahkemece söz konusu alacaklar için talep gibi en yüksek işletme kredisi faizi uygulanmıştır. Anılan alacaklar için yukarıda belirtilen Yasa hükmü ve taleple bağlılık kuralı gereğince en yüksek banka mevduat faizi oranını aşmamak üzere en yüksek işletme kredisi faiziyle birlikte tahsiline karar vermek gerekirken, en yüksek işletme kredisi faizine hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebidir.