Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/35999 K.2016/1349

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti: Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, izin, fazla çalışma, ikramiye ve sosyal yardım alacaklarını istemiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı, tüm personelin ekonomik kriz sebebiyle çıkarıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece verilen kısmen kabul kararı Dairemizce, davacının iflas masasına karşı ayrıca kayıt kabul davası açtığı ileri sürüldüğüne göre sözkonusu dava dosyasının getirtilip incelenerek dava konusu isteklerin kayıt kabul davasında ileri sürülüp sürülmediğinin tespit edilmesi, aynı taleplerle ilgili olarak ayrıca kayıt kabul davası açılmasında hukuki yarar bulunup bulunmadığının belirlenmesi, kayıt kabul davasının, davalı işverenin iflası ile kayıt kabul davasına dönüşmüş olan bu davaya olan etkisi üzerinde durularak bundan sonra toplanan delillere göre değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Bozmaya uyan mahkemece yapılan yargılama sonucu ticaret mahkemesinin alacak davasının sonucunu beklediği belirtilerek bilirkişi raporundaki hesaplamaya itibar edilerek ikramiye ve fazla mesai alacağının reddine, kıdem, ihbar tazminatı ile izin, ücret, sosyal yardım alacağının ise kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun "taleple bağlılık ilkesi" başlığını taşıyan 26. maddesinde "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir." hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda davacı dava dilekçesinde 1.000,00 TL kıdem tazminatının hüküm altına alınmasını istemiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, davacının 1.259,00 TL kıdem tazminatı hesaplanmıştır. Mahkemece davacı tarafından ıslah dilekçesi de sunulmadığı halde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun "taleple bağlılık ilkesi" başlığını taşıyan 26. maddesine göre talep aşılarak 1.500,00 TL kıdem tazminatına karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre de mahkemece yıllık izin alacağının en yüksek banka mevduat faiziyle tahsiline karar verilmiştir. Dairemizce, iş sözleşmesinin feshinde ödenmesi gereken izin ücreti, geniş anlamda ücret içinde değerlendirilmemiş ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 34. maddesinde sözü edilen bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilemeyeceği kabul edilmiştir. O halde, izin ücreti için uygulanması gereken faiz, kanuni faiz olmalıdır. Mahkemece davacının yıllık ücretli izin alacağı için bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi hatalıdır.

Sonuç: