Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/4394 K.2016/9578

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, iş sözleşmesinin feshinin haklı sebebe dayandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak işverenin iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı tarafın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmesinin haklı sebeple sona erdirilip erdirilmediği taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Dosya içeriğinden, 24.08.2009 tarihinden itibaren işyerinde satış elemanı olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin, işyerinde yapılan satışlar esnasında müşteriler tarafından nakit ödeme yapılan alışverişlerde ödemeyi şahsi kredi kartından yapmak suretiyle şahsi menfaat temin ettiği ve işyerinin zarara uğramasına sebep olduğu gerekçesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-e maddesi uyarınca feshedildiğinin bildirildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, davacının çalıştığı mağaza kayıtlarında işveren tarafından yapılan inceleme neticesinde, 2012-2013 yıllarında davacının kredi kartı ile ödemesi yapılan yüz adetten fazla satış işleminin yer aldığı, davacının konu hakkındaki savunmasında, yakın çevresinin kendisinden kredi kartını kullanma talebi olduğunda satış yapabilmek gayesiyle de bu istekleri kabul ettiğini, bu işlemde işyerinin herhangi bir zararı olmadığını ileri sürmüştür.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 396. maddesi işçinin özen ve sadakat yükümlülüğü konusundaki düzenlemede "İşçi, yüklendiği işi özenle yapmak ve işverenin haklı menfaatinin korunmasında sadakatle davranmak zorundadır. İşçi, işverene ait makineleri, araç ve gereçleri, teknik sistemleri, tesisleri ve taşıtları usulüne uygun olarak kullanmak ve bunlarla birlikte işin görülmesi için kendisine teslim edilmiş olan malzemeye özen göstermekle yükümlüdür.

İşçi, hizmet ilişkisi devam ettiği sürece, sadakat borcuna aykırı olarak bir ücret karşılığında üçüncü kişiye hizmette bulunamaz ve özellikle kendi işvereni ile rekabete girişemez. İşçi, iş gördüğü sırada öğrendiği, özellikle üretim ve iş sırları gibi bilgileri, hizmet ilişkisinin devamı süresince kendi yararına kullanamaz veya başkalarına açıklayamaz.

İşverenin haklı menfaatinin korunması için gerekli olduğu ölçüde işçi, hizmet ilişkisinin sona ermesinden sonra da sır saklamakla yükümlüdür." denilmiştir.

Kanunun madde metninde işçinin hizmet süresi içerisinde ve iş sözleşmesinin sona ermesinden sonra da uyması gereken yükümlülükler düzenlemekte ve işçinin sadakat yükümlülüğüne aykırı herhangi bir davranışta bulunamayacağını açıklanmaktadır. İşçi sadakat borcu kapsamında ediminin ifasında işverenin hakîı çıkarlarını koruma ve zarar vermekten kaçınırken bu borcu vakıanın özelliğine göre yapma veya yapmama şeklindeki davranışları ile gerçekleştirir.

Dava konusu olayda, davacının nakit ödeme ile gerçekleşecek satışlarda kredi kartı kullanması yoluyla kendisine nakit temin ettiği, aynı zamanda işverenin nakit elde etmesinden oluşacak menfaatlerden kendisi faydalandığı, işverenin bankalara kredi kartı kullanımı sebebiyle komisyon ödenmesine sebep olmak gibi tali zararlara sebebiyet verdiği gözönünde bulundurulduğunda, davacının sadakat borcuna ve dolayısıyla 4857 sayılı Kanun'un 25/II-e. maddesindeki doğruluk ve bağlılığa aykırı davrandığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının iş sözleşmesi haklı sebeple feshedildiğinden kıdem ve ihbar tazminatı isteğinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

Sonuç: