KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2015/4822 E., 2015/11599 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Mart 2015
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
251 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı yaş hariç diğer emeklilik şartlarının gerçekleşmesi sebebiyle iş sözleşmesi haklı nedenle feshettiğini belirterek kıdem tazminatı alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece davanın kabulüne ilişkin karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 20.01.2014 gün 2013/2442 esas 2014/480 karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.
Bozma üzerine mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı tarafça temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut olayda, mahkemece Dairemizin 20.01.2014 gün 2013/2442 esas 2014/480 karar sayılı bozma ilamına uyulduğu, davacı tarafından davanın bozma ilamından sonra ıslah edildiği ve mahkemece ıslahla artırılan miktarlar dikkate alınarak karar verildiği anlaşılmaktadır.
Saptanan bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulduğunda, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1948 tarih ve 1944/10 esas, 1948/3 karar sayılı kararı uyarınca bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 84. ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 177. md.) dikkate alınmaksızın, davacı tarafın 22.09.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile artırılan miktarlara hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2015/4822, K. 2015/11599, 25 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama