Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/4880 K.2015/9814

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 10.01.2008 yılına kadar kesintisiz olarak çalıştığını, işveren tarafından müvekkilinin sözleşmesinin sözlü olarak 10.01.2008 tarihinde geçerli ve haklı bir sebebe dayanmaksızın kanun ve usul hükümlerine aykırı olarak işten çıkartıldığını belirterek müvekkilinin işe iadesine ve kanuni haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, Dairemize ait ilam ile davanın hak düşürücü süresinde açılıp açılmadığının araştırılması yönünden bozulmuş, bozma kararına uyarak gerekli araştırmayı yapan mahkeme tarafından davanın süresinde açılmadığı gerekçesiyle talep reddedilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davanın kanuni süresinde açılıp açılmadığı hususu ihtilaflıdır. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20. maddesinin birinci fıkrasına göre iş sözleşmesi feshedilen işçi, fesih bildiriminde sebep gösterilmediği veya gösterilen sebebin geçerli bir sebep olmadığı iddiası ile fesih bildiriminin tebliği tarihinden itibaren bir ay içinde iş mahkemesinde dava açabilir. Taraflar anlaşırlarsa işçi aynı sürede uyuşmazlığı özel hakeme götürebilir. Bir aylık dava açma süresi hak düşürücü nitelikte olup, yargılamanın her aşamasında re’sen dikkate alınır. Dairemizce bir aylık dava açma süresinin başlangıcı fesih iradesinin işçiye ulaştığı tarih olarak kabul edilmektedir.

Somut olayda, davacı, sözleşmesinin 10.01.2008 tarihinde yazılı bildirim yapılmaksızın feshedildiğini iddia etmiş, davalı tarafından sözleşmenin fesih tarihine ilişkin net bir beyanda bulunulmamış, çıkışı ise 01.01.2008 tarihinde yapılmıştır.

Bozma ilamı ile vurgulandığı şekilde, bozma sonrası mahkeme tarafından davacı ile aynı durumda olan ... isimli işçiler dinlenmiş, bu şahıslardan ilki fiilen 10.01.2008 tarihinde çıkarıldıklarını söylemiş, ikincisi ise 2008 yılının Ocak ayında çıkarıldıklarını, ancak gününü hatırlamadığını beyan etmiştir. Mahkemece tanık beyanlarının çelişkili olduğu ve çıkışının 01.01.2008 tarihinde gerçekleştiği değerlendirilerek talep reddedilmiştir.

Öncelikle çıkış bildirimi işveren tarafından yapılmakta olup, uygulamada fiili durumla örtüşmediği olmaktadır. Diğer taraftan benzer durumdaki sözü edilen davacı tanıklarının aynı nitelikteki davaları UYAP sistemi üzerinden incelendiğinde, her iki işçinin dosyasında da fesih tarihinin 10.01.2008 olarak kabul edildiği, işe iade kararı verildiği ve hükümlerin 9. Hukuk Dairesinin esas 2009/29507 ve 29509 sayılı ilamları ile onandığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğindeki delil durumu ve hukuki güvenilirliğin sağlanması açısından, dava, bir aylık hak düşürücü süre içerisinde açılmış olup, feshin geçerli sebebe dayandığı da ispatlanamadığından işe iadeye karar verilmesi gereklidir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.