KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2015/5096 E., 2015/9874 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mart 2015
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava
- Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
388 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçersiz olarak feshedildiğini beyan ederek, işe iadesiyle birlikte işe başlatmama tazminatı ve dört aylık ücret ve sosyal haklarının tesbitine karar verilmesini istemiştir
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı ... Üniveristesi vekili ile davalı alt işveren şirketi vekili iş sözleşmesinin haklı nedene dayandığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne dair verilen kararın davalı temyizi üzerine Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda; işyerinde davacının görevini ihmal ederek işyerini zarar uğratıp uğratmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yapılarak varsa kusur veya oranına göre feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığının değerlendirilmesi gerektiği belirtilerek mahkeme kararı bozulmuştur.
Temyiz:
Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir
Gerekçe:
Mahkemce bozmaya uyularak alınan bilirkişi raporuna göre davacının kusuru bulunmadığından işe iadesine karar verilmesi yerindedir. Ancak davacı asıl işveren olan Fırat Üniversitesi işyerinde ihale ile işi alan ANG şirketi işçisi olarak çalışıtğından, kararda işe iadenin hangi işverene yapıldığı ve sonuçlarından kimlerin sorumlu olduğunun açıklanmaması hatalı olmuştur.
Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2015/5096, K. 2015/9874, 12 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama