Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/6630 K.2016/12075

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin bir kısım ücretlerinin ödemediğini, şirket müdüründen ücretlerinin ödenmesini talep eden davacının ağır hakaretlerle ve fiili saldırı ile karşılaştığını belirterek kıdem tazminatı, resmi ve dini bayram tatil günleri alacağı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti ile ödenmeyen ücret alacaklarının faizleriyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacıya ücretlerinin elden ödendiğini, her türlü yardımın yapıldığını, davacının davalı şirkette sigortası devam ederken başka bir şirkette çalışmaya başlayıp bunu davalı firmadan gizlediğini belirterek açılan davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, işveren tarafından davacı işçinin ücreti, kanun hükümleri ve sözleşme şartlarına uygun olarak hesap edilip, ödenmediğinden İş Kanunu'nun 24/II-e. bendine göre iş aktini haklı olarak derhal feshettiği ve kıdem tazminatını almayı hakettiği, diğer alacak talepleri bakımından ödendiği işverence ispatlanamayan miktarların hüküm altına alındığı yönünde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, davacının yılın her döneminde haftalık onbeş saat fazla çalışma yaptığı esas alınarak fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanmış ise de dosya kapsamı ve alınan tanık beyanlarına göre yapılan hesaplama hatalı olmuştur.

Mahkemenin kabulüne göre; davacının tüm dönem çalışması bakımından 08:00-19:00 saatleri esas alınmış ve günlük bir saat ara dinlenmenin düşülmesi neticesinde haftalık altmış saat çalışma yapıldığı kabul edilmişse de tanık beyanlarından yapılan işin niteliği gereğince, yaz aylarında mesai saatlerinin diğer zamanlara göre daha uzun olduğu anlaşılmaktadır.

Buna göre tanıkların beyanları bütün olarak değerlendirilmeli ve yapılan işin niteliği de dikkate alınarak davacının çalışma saatlerinin haftanın altı günü, yaz aylarında 08:00-19:00, diğer zamanlarda ise 08:00-17:30 olarak kabul edilmeli, günlük bir saat ara dinlenme süresinin düşülmesi suretiyle haftalık çalışma süresi tespit edilmelidir.

Anılan sebeple, yaz ayları ve diğer zamanlar bakımından farklı çalışma saatleri üzerinden fazla çalışma ücreti alacağının yeniden hesaplanması ve şimdiki gibi takdiri indirim de uygulanarak alacağın belirlenmesi gerektiğinden bozma kararı verilmiştir.