Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/7601 K.2016/15643

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, haklı bir sebep olmadan iş sözleşmesinin feshedildiğini beyan ederek davalıdan kıdem tazminatı ile bir takım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla mesai ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun "taleple bağlılık ilkesi" başlığını taşıyan 26. maddesinde "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir." hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda davacı, dava dilekçesinde, davacının mesleğinin devamlılığı gereği sabah 08:30'dan akşam 18:30'a kadar çalıştığını, mesai bitiminden sonra her gün 21:30'a kadar mesai yaptığını, davacının cumartesi günleri çalıştığını, ilk dört yıl öğlen 13:00'e kadar çalıştığını, daha sonra saat 17:00'ye kadar çalışmasına devam ettiğini beyan ettiği görülmüştür. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tüm çalışma dönemi cumartesi günleri 08.30-16.00 arası çalıştığı kabul edilerek fazla çalışma alacağı hesaplanmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun "taleple bağlılık ilkesi" başlığını taşıyan 26. maddesine aykırı olarak, davacının cumartesi günleri ilk dört yıl için mesai bitiş saati yönünden talep aşılarak karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: