Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/764 K.2016/7457

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, işyerinde büro elemanı olan müvekkilinin işinin davalı tarafından temizlik işçiliği olarak değiştirilmek istenmesi üzerine bunu kabul etmeyen davacının iş sözleşmesini 4857 sayılı İş Kanun'un 24. maddesine göre haklı feshederek, kıdem tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Üniversite, davacının işçileri olmadığını, işi ihale ile yüklenen şirket işçisi olduğunu, davacının işe hizmetli olarak alındığını ve davacının memur olarak yaptığı işe bir memur atandığını, değişikliğin objektif sebebi bulunduğunu ileri sürerek davanın husumetden reddine karar verilmesini istemiştir

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece iş şartlarında esaslı değişiklik söz konusu olmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz: Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-4857 sayılı Kanun'un “Çalışma Koşullarında Değişiklik ve İş Sözleşmesinin Feshi" başlıklı 22. maddesinde iş yeri şartlarında yapılacak esaslı değişikliklerin yapılabilme şartları düzenlenmiştir.

4857 sayılı Kanun'un 22. maddesinde: “İşveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz.

İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir sebebe dayandığını veya fesih için başka bir geçerli sebebinin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi bu durumda 17 ila 21 inci madde hükümlerine göre dava açabilir. Taraflar aralarında anlaşarak çalışma şartları her zaman değiştirebilir.

Çalışma şartlarıda değişiklik geçmişe etkili olarak yürürlüğe konulamaz.” hükmünü içermektedir.

Madde metninde açıkça işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma şartlarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamayacaktır. 4857 sayılı Kanun'un 22. maddesinin birinci fıkrasının asıl konuluş amacı işverenin tek taraflı değişiklik işlemlerine karşı işçiyi korumak; işçinin isteği dışında işini, işyerini ve diğer çalışma şartları değiştirecek işveren davranışlarına engel olmaktır.

Somut olayda, davalı Üniversite ve şirket arasında üniversitenin yerleşkesinde malzemesiz temizlik işi konusunda hizmet alım sözleşmesinin imzlandığı ve davacı bu sözleşme kapsamında alt işverenler nezdinde işe alındığını ancak işe ilk başladığı tarihten itibaren büroda memur işlerini yürüttüğü ve temizlik işinde hiç çalışmadığı konularında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Anılan Kanun maddesinde açıkça iş yeri uygulması haline gelen durumlar aleyhine olan değişkliklerin de esaslı değişklik kapsamında değerlendirileceği düzenlenmiştir. Davacının 01.01.2009-24.10.2013 tarihleri arasında işlerinde sürekli büro işlerinde çalışmasıyla artık davacının büro çalışanı olduğu “işyeri uygulması" haline geldiğinin kabulü gerekir.

Bu durumda işe giridği günden itibaren büro işleri yapan davacıya daha sonra bina temizlik işinde görevlendirilmesi esaslı değişiklik niteliğindedir ve davanın iş şartları sağlanmadığından yaptığı fesih bu yönü ile haklı olup kıdem tazminatının kabulüne karar verilmesi gerekir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi bozma sebebidir.