Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/8323 K.2015/11211

Mahkeme, davanın görev yönünden reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin davalıların ev ve bahçe işlerinde 1999 yılından 31.03.2010 tarihine kadar çalıştığını, iş sözleşmesinin işverenler tarafından tek taraflı, haklı bir nedene dayanmadan, ihbar sürelerine uyulmadan sonlandırıldığını ve herhangi bir tazminat ödenmeden işten çıkartıldığını beyanla, 2010 yılı mart ayına ilişkin ücreti, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile resmi ve dini bayram tatillerinde çalışmış olduğu günlere ait ücretin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, uyuşmazlığın çözüm yerinin iş mahkemesi olmayıp, genel hukuk mahkemeleri olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri" başlığı altındaki 331. maddesinin 2. fıkrasındaki "görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararlarından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi halinde, yargılama giderlerine o mahkeme hükmeder" düzenlemesi uyarınca görevsizlik kararı sonucu verilen red kararları henüz davayı esastan sonuçlandırmadığından davaya bir başka mahkemede devam edilmesi halinde yargılama giderine de o mahkemece hükmolunmalıdır.

Anılan Kanun'un 323/ğ. maddesi gereğince yargılama giderlerinden sayılan vekâlet ücretine de görevsizlik kararında ayrıca hükmolunamaz. Mahkemece bu husus gözardı edilerek davacı aleyhine yargılama gideri yükletilmesi ve davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmesi doğru değildir. Ancak, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı

gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.