Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/9941 K.2015/12567

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti;

Davacı, iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süreye ilişkin ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı İsteminin Özeti;

Davalı işveren, davacının iş sözleşmesinin yeniden yapılanmaya firma olarak gidiyor olması sebebiyle davacının uyumsuz kişiliği dikkate alınarak feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Gerekçe;

Mahkemece, davacının davasının kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz;

Karar, davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, kanuni dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesinde iş sözleşmesinin işveren tarafından işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanılarak feshedilebileceği düzenlenmiştir. Sözkonusu geçerli sebepler 4857 sayılı Kanun’un 25. maddesinde belirtilen derhal fesih için öngörülen haklı sebepler olduğu gibi, bu nitelikte olmamakla birlikte, işçinin ve iş yerinin normal yürüyüşünü olumsuz etkileyen hallerdir. İşçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan sebepler ancak iş yerinde olumsuzluklara yol açması halinde fesih için geçerli sebep olabilirler. İş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli sebeplere dayandığı kabul edilmelidir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosya içeriğine göre, davacı işçinin davalı şirkete ait işyerinde muhasebe müdürü olarak çalıştığı, ilk çalışmasının, 08.04.2006 tarihinden 05.10.2012 tarihine kadar devam ettiği, bu tarihten sonra davacı işçinin işe iade davası açarak mahkeme kararı neticesinde işine tekrar başladığı, davalı işveren tafından, sık sık rapor alması gerekçesine dayanılarak 09.06.2014 tarihinde iş sözleşmesinin geçerli ve haklı sebebe dayanılarak feshedildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, fesih sebebi yapılan eylem haklı fesih sebebini oluşturacak ağırlıkta olmasa da davacının, dosya içeriği ve tanık anlatımlarına göre işine işe iade davası neticesinde tekrar dönmesine rağmen, istirahat ve rapor aldığı sürelerin fazlaca olması, işverenin işçiden beklediği işgörme ediminden faydalanamaması soncunu doğurmakta ve işveren açısından bakıldığında bu sebep işverene, geçerli sebeple fesih hakkı vermektedir. Sık sık rapor alan davacının iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayandığı gözetilmeden, davanın reddi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.