Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/10045 K.2016/12464

.

DAVA

Davacı, fark ücret alacağı, fark ikramiye ile fark ilave tediye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, ..... ile davalı Bakanlık arasında 01.01.1997-31.12.2004 tarihleri arasındaki dönem için imzalanan 11-14. dönem toplu iş sözleşmelerindeki ücret artışlarının müvekkili işçinin ücretlerine tam olarak yansıtılmadığı için fark alacakların tahsili istemiyle açtıkları davada 31.12.2004 tarihine kadar olan fark alacakların hüküm altına alındığını, işyerinde 01.01.2005-31.12.2010 döneminde ise bu kez .... ile 1. ve 2. dönem toplu iş sözleşmelerinin imzalandığını, davacının 31.12.2004 tarihi itibariyle mahkemece belirlenen yevmiyesine,

01.01.2005 tarihinden 31.12.2010 tarihine kadar .... artışları veya 1. ve 2. dönem toplu iş sözleşmesi artışları uygulanmak suretiyle ödenmesi gereken yevmiyelerin belirlenerek, ödenen yevmiyelerin mahsubu ile fark alacaklarının ödenmesi gerektiğini ve fakat işverence ödenmediğini beyanla, fark ücret alacağı, fark ikramiye alacağı, fark ilave tediye alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili işverenin eksik ücret ödemesinin söz konusu olmadığını, davacının fark ücret taleplerinin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacı işçinin, 1. dönem toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanamayacağı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davalı işverenle .... arasında 1. dönem toplu iş sözleşmesi, 02.03.2009 tarihinde imzalanmış, yürürlüğünün 01.01.2005-31.12.2007 tarihleri arasında olduğu kabul edilmiştir. 1. dönem toplu iş sözleşmesinin 4/5. maddesi düzenlemesine göre, toplu iş sözleşmesinin imzalandığı tarihte sendika üyesi olmayan ve dayanışma aidatı ile de geriye doğru toplu iş sözleşmesinden yararlanma imkanı bulunmayan işçilerin, toplu iş sözleşmesinden işverence yararlandırılmaları, mülga 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 36. maddesine uygun olarak taraf işçi sendikasının yazılı muvafakatına bağlı tutulmuştur.

Davacı işçi, toplu iş sözleşmesinin tarafı sendikanın yönetim kurulunun 09.03.2009 tarihli kararıyla üyeliğe kabul edilmiş olup, sendika üyeliği bu tarihte kazanılmakla, üyeliğin 1. dönem toplu iş sözleşmesinin imza tarihinden sonra gerçekleştiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, bozma ilamından sonra yapılan yargılamada, davacı işçinin 1. dönem toplu iş sözleşmesinden yararlanması hususunda, taraf işçi sendikasının muvafakatının bulunup bulunmadığı yönünde araştırma yapılmış olup, ilgili sendika cevabi yazısında, davacının 1. dönem toplu iş sözleşmesinden yararlanmasına muvafakat gösterilmiş olduğu bildirilerek, ilgili belgeleri dosyaya sunmuştur. Taraf işçi sendikasının yazılı muvafakatının bulunduğunun açıklığa kavuşmuş olması karşısında, 1. dönem toplu iş sözleşmesinin 4/5. maddesi uyarınca, davacının 1. dönem toplu iş sözleşmesinden yararlanması gerektiği kabul edilerek, dava konusu alacakların değerlendirilmesi gerekirken, aksi yönde kabulle sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Yukarıda yazılı sebepten, kararın bozulması gerekmiştir.