Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/11164 K.2019/9822

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının jeoloji mühendisi-şantiye şefi olarak davalı bünyesinde çalıştığını, fazla mesai ücreti ile ulusal bayram ve genel tatail çalışması ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini beyanla ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, yasal süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı tarafından davalı aleyhine açılan dava ile kıdem tazminatı,yıllık izin ücreti,ulusal bayram ve genel tatil ücreti,fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücreti talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sırasında davacı vekili 03.03.3016 tarihli 11. celsede hafta tatili alacağına ilişkin talepleri yönünden davayı takip etmediklerini beyan etmiş , aynı celse Mahkemece dava konusu talepler hakkında karar verilmiş olup hafta tatili alacağı talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulmuştur.

Davacı vekili tarafından hafta tatili alacağına dair talebin taraflarınca takip edilmediğini beyan etmesi durumunda Mahkemece yapılması gereken bu alacak kalemi yönünden tefrik kararı verilerek yargılamaya devam edilmesi gerekirken yazılı şekilde ilgili talep hakkında karar evrilmesine yer olmadığına dair verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı tanıklarının çalışma dönemlerine göre hesaplama süresi belirlendiği belirtilmektedir. Davalı tanıklarının beyanları incelendiğinde davacı tanıklarının beyanları ile uyumlu olduğu anlaşılmaktadır. Davacı tanığı ... ve davalı tanığı ... beyanlarında vardiyalı çalışma düzeninden bahsetmekte olup, davacı tanığı ... beyanında 2010 yılında Ağustos ayında ve 2011 yılı Şubat ayında ocağın kapatıldığını ifade etmiştir.

Mahkemece yapılması gereken davacının çalıştığı ocağın kapatıldığı dönemler olup olamadığı, var ise ocağın kapatıldığı dönemlerde davacının çalışma yapıp yapmadığı işyerinde vardiyalı çalışma olup olmadığı ve davalının zamanaşımı def'i nazara alınarak davacının çalışma süresine göre değerlendirme yapması ve sonucuna göre karar verilmesidir. Açıklanan nedenlerle Mahkemece eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4-Kabule göre de kabul edilen ve reddedilen alacak miktarları göz önüne laındığında davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin hatalı olduğu anlaşılmaktadır.