Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/11345 K.2019/8912

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davacının emeklilik sebebi ile iş aktine son verdiğini belirterek kıdem tazminatı talebinde bulunmuştur. Davalınım Cevabının Özeti: Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini savunmuştur. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir. Gerekçe:

1-Davacı iş aktine emeklilik sebebi ile son verdiğini belirtmiştir. Dosya kapsamından da davacının emeklilik şartlarını taşıdığı ve davacının işten çıkış kodunun da 8 (ekmeklilik) olarak gösterildiği anlaşılmaktadır. Ancak davacının davalılara emeklilik iradesini bildirdiğine ilişkin dosyada delil bulunmamaktadır.

Bu durumda davacının talep ettiği kıdem tazminatına dava tarihinden itibaren faize hükmetmek gerektiği halde hesaplanan kıdem tazminatının 10.000,00 TL sinin faiz başlangıcının 31.05.2013 olarak belirtilmesi hatalıdır.Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.SONUÇ:Temyiz olunan kararda hükmün 1. fıkrasında yer alan “31.05.2013 ” tarihi yerine “13.10.2014 ”tarihinin yazılmasına, hükmün;