Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/1160 K.2016/2567

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilin davalı iş yerinde şoför olarak çalıştığını, 13.01.2014 tarihinde rüşvet alma veya verme iddiası ile iş sözleşmesine son verildiğini, feshin haklı ve geçerli sebebe dayanmadığını beyan ederek feshin geçersizliğine müvekkilin işe iadesine, dört aylık boşta geçen süre ücret ve hakları ile müvekkilinin işe başlatılmaması halinde başlatmama tazminatının sekiz aylık brüt maaş olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının ... isimli şahıstan işe başlatma vaadiyle para aldığını kabul ettiğini, davacının işveren ile güven ilişkisinin bozulduğunu, disiplin kurulu kararı ile iş sözleşmesinin usulüne uygun ve haklı sebeple feshedildiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; davacının iş sözleşmesinin rüşvet almak ve vermek iddiası ile sona erdirildiği ileri sürülse de söz konusu iddia kesinleşmiş bir mahkeme kararı ile ispatlanamadığı gibi davacı tanıklarının beyanlarında da davacıya işe aldırılma gerekçesiyle para verilmediğinin ifade edildiği belirtilerek fesih gerekçesi davalı tarafça ispatlanamadığından davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz;

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere kanundaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

İşçinin eleştiri sınırları içinde kalan söz ve davranışları ise, işverene haklı fesih imkânı vermez.

Somut olayda dosya içeriğine göre davalıya ait işyerinde şoför olarak çalışan davacının bir vatandaştan işe alma vaadiyle menfaat temin ettiği gerekçesiyle iş sözleşmesi davalı işverence feshedilmiştir. Davalı işverence yapılan disiplin kurulu sırasında davacının eylemi yazılı beyanıyla ikrar ettiği anlaşılmaktadır.

Feshe konu olayın suç teşkil edip etmemesi ve suç duyurusuna konu olmaması eylemin varlığını ortadan kaldırmaz. Buna göre davalı işverence yapılan feshin 4857 sayılı Kanun'un 25/II-e maddesi kapsamında haklı sebep teşkil ettiğinin kabulü gerekir. Davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozularak ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir