Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/1165 K.2016/2631

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı ve davalı S.. B.. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı S.. B.. vekili, müvekkili kuruma husumet yöneltilemeyeceğinden bahisle davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş sözleşmesi feshedilecek işçilerin hangi kriterlere göre tespit edildiğine ilişkin bir işletmesel kararın sunulmadığı, feshin fesihte son çare ilkesine uygun gerçekleştirildiğinin davalı işverenlikçe ispat edilemediğinden bahisle feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı S.. B.. vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davalı işverence feshin geçerli sebebe dayandığı ispatlanamadığından, mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiş olması dosya içeriğine uygun olduğundan, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak mahkemece, işe iade kararı verildikten sonra hükmedilen işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücreti yönünden her iki davalının müştereken ve müteselsilen birlikte sorumlu tutulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.