KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2016/11920 E., 2019/10036 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Mayıs 2019
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
249 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin iş akdini fazla çalışma alacaklarının ödenmeyişi ve iş koşullarındaki olumsuzluklar nedeniyle 20/06/2014 tarihinde feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında davacının yıllık ücretli izinlerini kullanıp kullanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Yıllık izin ücreti açısından, 2012 yılının Nisan, Haziran ve Temmuz aylarına ait imzasız bordrolarında yıllık izin tahakkuklarına yer verilmiş ve bu bordrolardaki miktarlar banka kanalıyla davacıya ödenmiştir. Bordrolar davacı asıldan bizzat sorularak, bordrolardaki bu tahakkuk olan dönemlerde yıllık izin kullanıp kullanmadığı tespit edilmeli, yine davalının bu tarihlerde izin kullandırıp kullandırmadığına ilişkin gereken belgeleri ibraz etmesi istenmelidir. Bu tarihlerde davalı tarafından izin kullandırılmadığının anlaşılması halinde şimdiki gibi hüküm kurulmalı, aksi halin tespiti durumunda ise bu süreler kullanılan izin günlerinde dikkate alınmalıdır.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2016/11920, K. 2019/10036, 8 Mayıs 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama