Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/12186 K.2016/13910

.

DAVA

Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine ve buna bağlı tazminat ile boşta geçen süre ücretinin hüküm altına alınması isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren, davacı ile yapılan sözleşmenin belirli süreli olması ve kıdeminin altı aydan az olması nedeniyle işe iade davası açmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davacının belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştırılmasını gerektiren objektif şartların bulunmadığı, sözleşmenin 28.05.2015 tarihli yazı ile 29.10.2015 tarihi itibariyle feshedildiğinin belirtilmesi nedeniyle sözleşmenin feshedildiği 29.10.2015 tarihi itibariyle altı aylık kıdem şartının da gerçekleşmiş olduğu, feshin geçerli bir sebebe dayandırılmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 11. maddesine göre belirli süreli bir işlerde veya belli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif sebeplerin bulunması halinde belirli süreli iş sözleşmesi yapılabilir.

Somut olayda işyerinde yönetici asistanı unvanı ile çalışan bir işçinin rahatsızlığı sebebiyle ameliyat olması sebebiyle ortaya çıkan geçici işgücü ihtiyacını karşılamak üzere davacı ile belirli süreli iş sözleşmesi yapılmıştır. Bir işçinin rahatsızlığı sebebiyle ameliyat geçirmesi ve bu sebeple çalışamayacak olmasından dolayı iyileşme süreci dikkate alınarak davacı ile belirli süreli iş sözleşmesi yapılmasında kanunun öngördüğü objektif şartların bulunduğu kabul edilmelidir. Davacı belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığından 4857 sayılı Kanun'un 18. maddesi uyarınca işe iade davası açamaz. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

.