Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/1225 K.2018/27966

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının davalı Bakanlığa bağlı olarak ... Belediyesi Yatılı İlköğretim Bölge Okulunda 07/10/2008 tarihinde hizmet akdi ile çalışmaya başladığını, aralıksız olarak bu işyerinde 06/11/2014 tarihine kadar çalıştığını, çalıştığı süre zarfında aşçı yardımcılığı ve genel temizlik gibi farklı iş birimlerinde çalıştırıldığını, asıl işverenin Milli Eğitim Bakanlığı olduğunu, sigortasının ise alt işveren konumundaki şirketler üzerinden yapıldığını, sigorta kayıtlarının farklı şirketlerde sürekli devir edildiğini, haksız bir şekilde işten çıkarıldığını, haftanın altı günü çalıştığını, sabah 06.00'da işe başlayıp akşam 20.00'ye kadar devam ettiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Bakanlık vekili, davacının ... ...'da 07/10/2008 tarihinde hizmet alımı ihalesi neticesinde, ... Ltd. Şti.'ne bağlı olarak çalıştığını, davacının ...'da gerek öğrenci sayısı gerekse okula ayrılmış olan hizmet alım ödeneğinin yetersizliği nedeniyle çalışma olanağının kalmadığını, bu sebeple çalışma olanağı kalmayan davacının ilgili şirket aracılığı ile okulla ilişiğinin kesildiğini, davacının çalışma süresinin sekiz saati geçmediğini, haftalık da iki gün tatil yaptığını, ayrıca öğrenciler resmi, dini ve genel tatil günlerinde kalmadıkları için davacının okulda kalmadığını ve çalışmadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacının şirketlerinde 04/01/2014 tarihinde çalışmaya başladığını, davacının belirli süreli iş sözleşmesi ile şirketlerinde çalıştığını, asıl işverenin Milli Eğitim Bakanlığının olduğunu, davacının iş sözleşmesinin asıl işveren olan idarenin fazla istihdam gerekçesiyle sona erdirildiğini, kendi şirketlerine davalı idare tarafından işçi çıkışlarının yapılmasının bildirildiğini, buna bağlı olarak iş sözleşmesinin sona erdirildiğini, fazla mesaisinin olmadığını, davacının hizmet personeli olarak çalıştığı kurumun ilköğretim okulu olduğunu ve çalışma saatleri açık şekilde belli olan kamu kurumu olduğunu,

fazla mesai yapıldığında bu durumun okul müdürü tarafından tutanaklarla bordrolara yansıtıldığını ve işçilere gereken ödemenin yapıldığını, kurumun yaz aylarında kapalı olmasından dolayı davacının yıllık izninin söz konusu olmadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla mesai alacağı bulunup bulunmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının çalışma süresi boyunca haftalık yirmi yedi saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davalı işyerinde çalışan başka işçiye ait olan ve Dairemizden geçen 2016/1272 esas sayılı dava dosyası, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davacının haftalık onsekiz saat fazla mesai yaptığının kabulünün dosya içeriğine uygun düşeceği anlaşılmaktadır. Belirtilen şekilde hesaplama yapılmamış olması bozmayı gerektirmiştir.

3-Mahkemece davanın bir kısım alacakların tahsiline yönelik alacak davası olduğu kabul edilerek dava, kısmi alacak davası olarak sonuçlandırılmıştır. Davacı tarafça davalı işverenin dava tarihinden önce temerrüde düşürülmesi söz konusu olmadığından kıdem tazminatı dışında ıslahla artırılan alacak miktarlarına ıslah tarihinden itibaren faiz uygulanması gerekirken, tüm alacaklar için dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi de hatalı olup bozma sebebidir.

4-Davalı Bakanlık harçtan muaf olmasına rağmen aleyhine harca hükmedilmesi de hatalıdır.