Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/12736 K.2019/9828

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının ... bünyesinde değişen alt işverenlere bağlı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davacı tarafından emeklilik nedeniyle feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, yasal süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ...’nın tüm; davalı Şirketin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Kıdem tazminatının gününde ödenmemesi durumunda ödenmesi gereken faiz mevduata uygulanan en yüksek faizdir. Faiz başlangıcı fesih tarihi olmalıdır. Yaşlılık, malullük aylığı ya da toptan ödeme almak için işyerinden ayrılma halinde işçinin bağlı bulunduğu kurum ya da sandığa başvurduğunu belgelemesi şarttır.

Dosya içeriğine göre; davacının emeklilik nedeni ile iş sözleşmesini feshettiği, Sosyal Güvenlik kurumuna başvuruda bulunduğu ve davacıya yaşlılık aylığı bağlandığı sabittir. Ne var ki; davacı emeklilik nedeniyle kuruma başvurduğuna ilişkin belgeyi davalılara sunmamıştır. Bu durumda kıdem tazminatı alacağı için faiz başlangıç tarihi dava tarihi olmalıdır.

Mahkemece hüküm altına alınan kıdem tazminatına dava tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.

3-Harç konusu kamu düzenine ilişkin olup, yargı mercilerince res'en dikkate alınır ve yargı harcından muafiyet 492 sayılı Harçlar Kanunu ile kurum veya kuruluşlarla ilgili yasal mevzuata göre belirlenir.

Mahkemece hüküm fıkrasının üçüncü bendinde “davalı” denilmek suretiyle hangi davalı olduğu açıkça belirtilmeksizin ve davalı ...’nın harçtan muaf olduğu gözetilmeden hüküm tesisi hatalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7 maddesi uyarınca hüküm fıkrasının üçüncü bendinin aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.