Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/1275 K.2016/4003

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işveren işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesinden faydalandığını, fesihte ve çalışması boyunca bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, izin, ilave tediye, ikramiye, birleştirilmiş sosyal yardım, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının genel tatil alacağının hesaplanması hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davalı işveren işyerinde uygulanmakta ola toplu iş sözleşmelerinde; genel tatil günlerinde normal ücretin dört katı (1+3 ) uygulanmak koşulu ile çalışma yaptırılabileceği hususu düzenlenmiştir. Hükme esas alına bilirkişi raporunda, genel tatil alacağının ilave dört yevmiye karşılığı hesaplanması isabetli değildir. Toplu iş sözleşmesi maddesinde belirtilen 1+3 şeklindeki ifade, bir günlük yevmiyenin fiili çalışma karşılığı olmaksızın maktu ücrete dahil olduğu ve genel tatil çalışması yapılması halinde ilave üç yevmiyeye hak kazanılacağı şeklinde yorumlanmalıdır. Bu durumda, davacının genel tatil alacağının ilave üç yevmiye karşılığı hesaplanması gerekirken, ilave dört yevmiye karşılığı hesaplanıp hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalının savunma hakkının kısıtlanıp kısıtlanmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, davacının ıslah dilekçesinin davalı vekiline 20.05.2015 tarihli celsede elden tebliğ edildiği ve davalının ıslaha karşı beyan ve def'ilerini sunma hakkını kısıtlar şekilde, kanuni iki haftalık süre beklenmeden aynı celse karar verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, davalı vekiline ıslaha karşı somut itiraz ve def'ilerini sunması için iki haftalık süre verilmeli ve oluşacak sonuca göre dava konusu alacaklar yeniden değerlendirilmelidir. Bu yön gözetilmeden sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: