Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/12960 K.2019/10171

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan Sağlık Bakanlığı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş akdine emeklilik nedeniyle davacı tarafından son verildiğini öne sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Türkiye Kamu Hastaneleri kurumu vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiş; diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, Sağlık Bakanlığı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz edenin sıfatına ve temyiz nedenlerine göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının yıllık ücretli izin alacağının bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda,davacının çalışma süresi boyunca 70 gün yıllık izin süresine hak kazandığı ve dosya içerisinde bulunan puantaj kayıtlarına göre bu sürenin 39 gününü kullandığı kabul edilerek bakiye 31 gün yıllık izin süresi yönünden yıllık izin alacağı hesaplanmıştır.

Mahkemece bu rapora itibar edilerek hüküm kurulmuş ise de; davacı dava dilekçesinde sadece 2014 yılı izninin kullandırılmadığını iddia etmiş olup talep aşılarak hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Öte yandan; davalı kurum tarafından dosya içerisine 01.07.2014 tarihi itibariyle işe giriş tarihinden itibaren kullandırılmayan yıllık izin sürelerine dair bir tespit tutanağı sunulduğu, tutanakta; 01.07.2014 tarihi itibariyle davacının kullandırılmayan 11.5 gün izin hakkının olduğunun yazılı olduğu ve belgenin davacı tarafından imzalanmış olduğu görülmektedir. Yine dosya içerisinde bulunan davacı tarafından imzalanmış 2014 yılı Ağustos ayı puantaj cetveline göre; davacı, 08.08.2014-17.08.2014 tarihleri arasında ve 25.08.2014 tarihinde yıllık ücretli izin kullanmıştır.

Şu halde; Mahkemece, 2014 yılının Ağustos ayına ait ücret bordrosu da temin edildikten sonra 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 31. maddesi uyarınca hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında davacı asilin belirtilen tespit tutanağı ve puantaj kaydının içeriğine ve imzaya karşı beyanı alınmalı sonucuna göre davacının 2014 yılına ait yıllık ücretli izin alacağı bulunup bulunmadığı belirlenmelidir.

Belirtilen hususlar gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasında davacının ücret alacağının bulunup bulunmadığı bir diğer uyuşmazlık konusudur.

Mahkemece davacının çalışmasının son ayına ait 13 günlük sürenin ücretinin ödenmediği kabul edilmiştir. Dosya içerisinde bu döneme ilişkin imzasız ücret bordrosu bulunmakta olup bordroda ücret tahakkuku bulunmaktadır. Davalı kurum, davaya cevap dilekçesinde bordroda yazılı miktarın davacının banka hesabına ödenip ödenmediğinin araştırılmasını istemiş olup Mahkemece bu yönde bir inceleme yapılmaksızın hüküm kurulması eksik incelemeye dayalı olduğundan hatalı bulunmuştur.

Mahkemece belirtilen yönden araştırma yapılıp sonucuna göre davacının ücret alacağı bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.