Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/13216 K.2016/15988

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti: Davacı işçi, iş sözleşmesinin haklı ve geçerli bir sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir. Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davacı hakkında ceza yargılaması yapılıp hüküm kurulduğunu ve infaz işlemlerinden Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığının 06.12.2013 gün ve 622 sayılı yazısı ile haberdar olduklarını, konunun Genel Müdürlüğe intikal ettiğini ve iş sözleşmesinin Genel Müdürlüğün 07.02.2014 günlü yazısına istinaden 10.02.2014 tarihinde feshedildiğini, fesih bildiriminde iş sözleşmesinin ...

Genel Müdürlüğünün 07.02.2014 gün, 231717 ve 244745 sayılı emirlerine istinaden feshedildiğinin bildirildiğini ve Genel Müdürlük emrinin de davacıya tebliğ edildiğini, Genel Müdürlük emrinde davacı hakkında ..............Asliye Ceza Mahkemesinde verilen 23.11.2006 günlü kararın düzeltilerek onanmasına ilişkin Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 28.02.2013 günlü kararında, "TCK nın 53/1-c maddesinde belirtilen kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin koşullu salıverilme tarihine kadar,

diğer haklar yönünden ise hapis cezasının infazının tamamlanmasına kadar uygulanmasına" hükmedildiğini, sanık davacı hakkında hükmedilen hapis cezasının infazına 24.04.2013 tarihinde başlandığını, .................Ağır Ceza Mahkemesinin 30.01.2014 günlü kararı ile sanığın kalan cezasının denetimli serbestlik uygulanmak suretiyle infazına ve bu sebeple tahliyesine karar verildiğini, sanığın denetimli serbestlik uygulanarak tahliye edilmesinin sanık hakkında TCK 53/1 maddesi uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanmasına kadar sürekli,

süreli veya geçici bir kamu görevinin üstlenmesinden mahrum bırakılmasına dair verilen kararın uygulanması gerektiği sonucunu değiştirmediğini, 24.04.2013 tarihinde başlayan hapis cezasının 24.04.2014 tarihinde sona ereceği ve bu sürede kamu işçiliği hizmetinden de yoksun bırakılması gerektiğini, mevcut durumun 3.Dönem toplu iş sözleşmesinin 29/5-b bendi hükmüne de uymadığını ve bu nedenle iş sözleşmesinin feshi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine, işe başlatma tazminatının beş aylık ücret tutarı olarak ve çalıştırılmadığı süre için en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

İşçinin iş sözleşmesinin işveren tarafından, zorlayıcı nedenlerle feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25. maddesinin III. bendinde, işçiyi işyerinde bir haftadan fazla süre ile çalışmaktan alıkoyan zorlayıcı bir sebebin ortaya çıkması halinde işverenin derhal fesih hakkının olduğu açıklanmıştır.

İşçiyi çalışmaktan alıkoyan nedenler, işçinin çevresinde meydana gelmelidir. İşyerinden kaynaklanan ve çalışmayı önleyen nedenler bu madde kapsamına girmez. Örneğin işyerinin kapatılması zorlayıcı neden sayılmaz. Ancak, sel, kar, deprem gibi doğal olaylarla nedeniyle ulaşımın kesilmesi, salgın hastalık sebebiyle karantina uygulaması zorlayıcı neden sayılır.

Somut olayda, davacı hakkında işyeri dışındaki 30.03.2006 tarihli eylemi sebebiyle verilen mahkumiyet kararının 28.02.2013 tarihinde kesinleştiği, anılan mahkumiyet kararının bir yıl hapis cezası ile birlikte 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/1. maddesi gereği kamu hizmetlerinden yasaklılığı da içerdiği, davacının kararın infazı için 24.04.2013 tarihinde tutuklandığı ve 30.04.2013 tarihinde tahliye edilerek ilgili mahkeme kararı sebebiyle cezanın denetimli serbestlik tedbiri altında infazına karar verildiği, denetimli serbestlik kararına göre koşullu salıverme tarihinin 23.12.2013, bihakkın tahliye tarihinin ise 24.04.2014 tarihi olduğu,

davacının 24.04.2014 tarihine kadar kamu hizmetlerinde çalışma hakkından yasaklı olmaya devam ettiği, denetimli serbestlik tedbirinin 24.04.2014 tarihinde sona erdiği ve davacı işçinin 24.04.2013-30.04.2013 tarihleri arasında tutuklu bulunduğu altı gün dışında tüm denetimli serbestlik tedbiri süresince davalı işyerinde çalışmaya devam ettiği.

Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığının 06.12.2013 gün ve 622 sayılı yazısı ile infaz işlemleri ile ilgili olarak davalıya bilgi verildiği, konunun Genel Müdürlüğe intikal ettiği ve iş sözleşmesinin Genel Müdürlüğün 07.02.2014 günlü yazısına istinaden 10.02.2014 tarihinde feshedildiği anlaşılmaktadır.

İlgili Genel Müdürlük yazılarında, davacının infaz işlemlerinden açıkça söz edilmiş olup, davacı hakkındaki kamu hizmetinden yasaklılığa dair hükmün 24.04.2014 tarihine kadar devam ettiği ve durumdan haberdar olan işverenin 4857 Sayılı Kanunun 25/III. maddesine uygun olarak davacının iş sözleşmesini feshettiği sabit olup, işe iade talebinin reddi yerine davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.