Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/13596 K.2016/15634

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 14.01.2011–25.05.2015 tarihleri arasında güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı ve geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının kusurlu davrandığını iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, kanuni dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

Dosya kapsamına göre, davacının çalıştığı bölümde gerekli özeni göstermediği, mesai saatleri içinde özel güvenlik olması sebebiyle işyerine giriş ve çıkışları dikkatlice izlemesi gerekirken görevini önemsemediği, bundan dolayı kendisini uyaran iş yeri amirine de bu uyarısının haksız olduğunu ve kendisini uyarma hak ve yetkisine sahip olmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

Davacıya atfedilen eylem bir kez gerçekleşmiş olsada taraflar arasındaki güven ilişkisini önemli ölçüde zedelemiştir. Dolayısıyla bu aşamadan sonra davalı işverenden, iş ilişkisini devam ettirmesi objektif olarak beklenemez. Fesih geçerli sebebe dayandığından davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.