KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2016/13832 E., 2019/11762 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Mayıs 2019
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
380 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverene belirsiz süreli iş sözleşmesi sırasında ve davalının ısrarı üzerine 5.000,00 TL tutarındaki teminat senedi verdiğini, çalışma süresi boyunca işverene maddi zarar vermediğini, ancak senedini geri alamadığını, satış müdürü emrinde bölge müdürü olarak çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından haksız olarak feshedilmesi nedeniyle kıdem tazminatı, ücret alacağı, prim alacağı ve fazla çalışma alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece yapılan ilk yargılamada, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
Mahkemece yapılan yargılama sonununda davacının kıdem tazminatı ile prim alacağı bilirkişi raporunda net tutar üzerinden belirlenmesine rağmen, mahkemece kararda hatalı olarak brüt olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuştur. Mahkemece davacının kıdem tazminatı ve prim alacağı net miktar üzerinden belirlenmesine rağmen karar gerekçesinde brüt olarak belirtilmesi hatalı ise de, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca kararın düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
E.D
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2016/13832, K. 2019/11762, 27 Mayıs 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama