Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/13990 K.2019/11984

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada 01/10/2003-08/10/2013 tarihleri arasında değişik şubelerde çalıştığı, ya ait işyerinde mağaza müdürü olarak 3 yıl çalıştığı, fazla mesai ve hafta tatili çalışması yaptığı iddiası ile fazla mesai ve hafta tatili ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; hükme dayanak alınan raporda dinlenen tanık beyanlarına göre davacının çalıştığı şubelerdeki fazla çalışma süreleri belirlenerek, ücret sözleşmesinde fazla mesainin ücrete dahil olduğu hükmüne istinaden belirlenen fazla mesai sürelerinden ücrete dahil olan fazla mesai süresi de mahsup edilerek fazla mesai ücreti hesaplanmış, davalı tarafından sunulan bordrolarda başarı primi ödemesi adı altında yapılan ödemelerin çalışma süresi ile irtibatının tespit edilemediği belirtilmiştir.

Mahkemece davacıya 22.09.2009 tarihinden sonraki dönemde toplam 9.721,54 TL brüt başarı primi-performans primi ödendiği, ödenen primlerin fazla çalışmaların karşılığında ödenmesi gereken ücretlerin tam olarak karşılanmaması halinde aradaki farkın işçiye ödenmesi gerektiği, hesaplanan fazla çalışmalarının ödenen primlerle tam olarak karşılandığının anlaşıldığı ve buna göre fazla çalışma alacağının bulunmadığı belirtilmiş ise de, kural olarak prim fazla çalışmanın karşılığı değildir.

Prim, çalışanı özendirici ve ödüllendirici bir ücret ödemesi olup, işverence işçiye garanti edilmiş bir temel ücretin üzerine belirli bir usule bağlı olarak, çoğunlukla uygulamada belirlenen hedeflerin tutturulmasına bağlı olarak, ödenen ek bir ücrettir. Fazla çalışma ise, kural olarak 4857 sayılı Kanun'a göre, kanunda yazılı şartlar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalardır.

İşçi kanuni çalışma saatleri dışında çalışsa da çalışmasa da koşulları oluştuğunda söz konusu ek ücrete hak kazanacaktır. Bu durumda fazla mesai alacağından ödenen primlerin mahsubu doğru değildir. 4857 sayılı Kanunun 41. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Bahşiş, yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde, fazla çalışma ücretlerinin zamsız kısmının sabit ücret içerisinde ödendiği kabul edildiğinden, fazla çalışmalar, saat ücretinin %150 zamlı miktarına göre değil, sadece %50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Dosya içeriğine göre KOBİ portföy yönetmeni olarak davalı bankaya ait şubelerde çalışan davacıya başarı primi adı altında yapılan ödeme ile fazla mesai ücretinin ödendiği kabul edilemeyeceğinden, prim mahsusu yapılmaksızın raporda hesaplanan tutar üzerinden fazla mesai ücretine karar verilmesi gerekir iken aksi düşünce ile yazılı şekilde verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.