Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/14358 K.2016/20061

Mahkeme, bozmaya uyarak isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece 28.03.2016 tarihli ek kararla, davalı vekilinin temyiz isteminin süresi içerisinde yapılmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş, red kararı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçici 1. maddesi uyarınca, yürürlüğü devam eden, 5308 sayılı Kanun'la değişikliğe uğramadan önceki 8. maddesi hükmü uyarınca, iş mahkemesinden verilen kararlar, yüze karşı verilmişse tefhimi, yoklukta verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gün içinde temyiz olunabilir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 321. maddesinin 2. fıkrasında, "Kararın tefhimi, mahkemece hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanması ile gerçekleşir. Ancak zorunlu hallerde, hakim bu durumun sebebini de tutanağa geçirmek suretiyle, sadece hüküm özetini tutanağa yazdırarak kararı tefhim edebilir. Bu durumda gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir." hükmü düzenlenmiştir. Bu sebeple, basit yargılamada 6100 sayılı Kanun'un 297/2. maddesindeki unsurları taşıyan hükmün, 6100 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca gerekçeli olarak açıklanması zorunludur.

Somut olayda, mahkemece, karar, taraflar vekillerinin hazır olduğu 28.01.2016 tarihli celsede tefhim edilmiş ise de, hükme ilişkin tüm hususlar gerekçesi ile birlikte açıklanmadığından, tefhim 6100 sayılı Kanun'un 321. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca usulsüzdür. Bu halde, temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayacaktır.

Davalı vekili, gerekçeli kararın, 17.03.2016 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine, kanuni süresi içerisinde, 23.03.2016 tarihinde kararı temyiz etmiştir. Bu halde, temyiz süresinde olup, mahkemece, davalı vekilinin temyiz isteminin reddine dair tesis edilen ek karar usul ve kanuna aykırı olduğundan, davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin kabulü ile mahkemece verilen 28.03.2016 tarihli ek kararın BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkili işçinin kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, uyulmasına karar verilen Dairemizin 20.01.2015 tarihli bozma ilamında, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarına yönelik bir bozma sebebi bulunmaması karşısında, mahkemece, bozmadan önceki 11.09.2014 tarihli kararda olduğu gibi, 3.853,83 TL kıdem tazminatı, 1.980,61 TL ihbar tazminatının hüküm altına alınması gerekirken, kıdem tazminatının 5.786,00 TL, ihbar tazminatının ise 3.218,00 TL tutarında hüküm altına alınması hatalı olmuştur.