Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/14420 K.2019/12508

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı iş yerinde güvenlik personeli olarak çalıştığını, 1475 sayılı İş Kanun'un 14. maddesi 1. fıkrası gereğince kıdem tazminatına hak kazandığını öne sürerek ödenmeyen kıdem tazminatı ile fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı vekili, davacının tek taraflı olarak 07.02.2014 tarihli dilekçe ile iş sözleşmesini feshettiğini ve ileri sürdüğü iddiaların gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporlarına dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, reddedilen alacak kalemleri sebebi ile davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin gerekliliği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, mahkemece fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacakları ile ilgili yapılan makul indirim sebebiyle kısmen ret kararı verilmesine rağmen reddedilen alacak miktarı üzerinden hüküm tarihinde yürürlükte olan avukatlık asgari ücret tarifesi uyarınca davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi hatalıdır. Bu durum bozma sebebi ise de, yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.