Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/14709 K.2019/13822

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti :

Davacı vekili asıl davada dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı Kurumda bina ve mal bakıcısı görevinde çalıştığını ve emekli olduğunu, çalıştığı dönemde tatil ve bayram günlerinde sürekli çalıştığını, toplu iş sözleşmesine göre tatil günlerinde çalışması halinde 3 yevmiye ücretinin verilmesi gerekmesine rağmen yasal haklarının ödenmediğini beyan ederek fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davacı vekili birleşen davada dava dilekçesinde özetle; mülga Köy Hizmetleri Müdürlüğü’nde işe başladığını ve mevsimlik işçi olarak çalışmalarına devam ettiğini, 2001 yılında kadro alarak tüm hak ve alacakları ile birlikte ... nezdinde çalışmalarına devam ettiğini, Köy Hizmetleri Müdürlüğünde geçen hizmet süresinin kıdem hesabında dikkate alınmayarak ilk kez işe başlamış gibi derece ve kademe hesaplaması yapıldığını ileri sürerek ücret farkı alacağı, kıdem tazminatı farkı alacağı, akdi ve yasal ilave tediye fark alacakları ile yıpranma primi fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti :

Davalı vekili asıl davada cevap dilekçesinde özetle; davanın zamanaşımına uğradığını, bekçi olarak istihdam edilen davacının vardiyalı çalıştığını ve fazla mesai yapmadığını beyan ederek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı vekili birleşen davada cevap dilekçesinde özetle; süresinde açılmayan davanın usul ve yasaya aykırı olduğunu ve zamanaşımı nedeni ile reddi gerektiğini, davacının kadroya geçiş tarihi olan 02.02.2001 tarihi ile dava tarihi arasında yaklaşık 12 yıllık bir zaman diliminin olduğunu, mevsimlik işçilerin ilgili kurumlar tarafından tüm ücret ve hakları korunarak ve ilgili toplu iş sözleşmesi hükümlerine uygun olarak yürürlükteki mevzuat çerçevesinde intibaklarının yapılmış olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti :

Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın ise reddine karar verilmiştir.

Temyiz :

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe :

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, birleşen davanın konusu olan geçici işçilikte geçen sürenin sürekli işçi kadrosuna geçildikten sonraki dönemde kademe ve dereceye esas alınıp alınmayacağı konusundadır.

Dosya içeriğine göre; geçici işçilikte geçen sürenin sürekli işçi kadrosuna geçildikten sonraki dönemdeki kademe ve dereceye esas alınmamasının imzalanan protokole uygun olduğundan bahisle fark alacak taleplerinin reddine karar verilmiştir. Dairemizin daha önceki emsal kararları da bu yöndedir. Ancak Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 11.11.2015 tarihli ve 2015/7-1115 esas, 2015/2541 sayılı kararında geçici işçilikte geçen sürelerin daimi kadroya geçişte kademe ve derece intibakında dikkate alınması gerektiği kabul edildiğinden uygulama birliği, hukuki belirlilik ve öngörülebilirlik ilkeleri uyarınca bu karar da gözetilerek davacının derece ve kademesi yeniden belirlenmeli ve varsa fark alacaklar hüküm altına alınmalıdır.

3-6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 166. maddesi gereğince “aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunduğu için davaların birleştirilmesine” karar verilmiş olsa dahi birleşen dava dosyasının müstakiliyeti hukuken devam etmektedir. Bu durumda birleşen dava dosya esas ve karar numarasının karar başlığına yazılması gerektiği gibi hüküm fıkrasında da birleşen dava yönünden ayrıca karar verilmesi gerekmektedir. Mahkemece bu esaslar göz ardı edilerek yazılı biçimde karar verilmesi usule aykırıdır.

4-Yargılama giderleri yönünden kabul ve ret oranına göre hesaplama yapılarak hüküm kurulması gerekirken mahkemece davalı tarafından yapılan yargılama giderlerinin ret edilen kısmın çok cüzi olduğu şeklinde ki gerekçe ile taktiren davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesi de ayrıca hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.