Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/14891 K.2019/12595

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 25.05.2009-23.05.2013 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı sebeple feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ve manevi tazminat alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının çalışma süresi taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı hizmet tespiti kararının dikkate alınmadığını ileri sürmüş olup, somut uyuşmazlıkta davacının 20/11/2009-23/05/2013 tarihleri arasında 1229 gün (bilirkişi raporunda 1221 gün) süre ile değişen alt işverenler bünyesinde asıl işverene ait işyerinde çalıştığı kabul edilmiş, bu süreye isabet eden alacaklar hesaplanarak hüküm kurulmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının ...

1. İş Mahkemesinin 2011/775 esas numarasına kayıtlı hizmet tespiti davasını açtığı, bu dava dosyasındaki bilgiler de dikkate alınarak çalışma süresinin belirlendiği ifade edilmiş ise de, hizmet tespiti davasında kesinleşen çalışma süresinin eldeki davada kabul edilen çalışma süresine dahil edilmediği anlaşılmaktadır. ..., ... 1. İş Mahkemesinin 30/09/2014 tarih ve 2011/775 esas, 2014/315 karar sayılı kararında, “Davacının davalı işveren ... İnş. Tur. San.ve Tic. Ltd.

Şti’ye ait ...

Belediyesi -Park ve Bahçe işi ile ilgili 1099500.009 sicil sayılı işyerinde hizmet akdine dayalı olarak dönemin asgari ücreti ile 5510 Sayılı Yasanın 4/1-a bendi kapsamında 23/05/2009-19/10/2009 tarihleri arasında 148 gün çalıştığının ve bu çalışmalarının SGK’ya bildirilmediğinin tespiti ile davacının bildirimi yapılmayan günlerinin 2009 yılının 5.ayında 9 gün, 2009 yılının 6.ayında 30 gün,2009 yılının 7.ayında 30 gün,2009 yılının 8.ayında 30 gün, 2009 yılının 9.ayında 30 gün ,2009 yılının 10.ayında 19 gün bulunduğunun tespitine,fazlaya ilişkin talebin reddine” dair karar verilmiş,

anılan karar Yargıtay 10 Hukuk Dairesinin 22/01/2015 tarih ve Esas 2014/25853 karar 2015/1044 sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmiştir. Kesinleşen hizmet tespiti davasında davacının 25/05/2009-19/10/2009 tarihleri arasında ... İnş. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. isimli şirket bünyesinde ...

Belediyesi park bahçe işi ile ilgili 1099500.009 sicil numaralı işyerinde çalıştığı, 2009 yılının 5, 6, 7, 8 ve 9. aylarına ait bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumuna gönderildiği, dosyada bulunan ihaleye ilişkin belgeler, şartnameler, yer gösterme ve işe başlama tutanağı, işin kabulü ve hak edişine dair belgeler ve tutanaklarla davalı şirketin fiilen faaliyette olduğu belirlenmiştir.

Bir diğer ifade ile kesinleşen hizmet tespiti davasında, dava dışı şirketin davalı Belediyenin park bahçe işlerini yürüttüğü kabul edilmiştir. Eldeki davada davalı ... Belediye Başkanlığının savunmasında bu şirketten söz edilmemiş ve bu şirket ile Belediye arasında düzenlenen hizmet alım sözleşmesi dosyaya sunulmamış ise de, kesinleşen hizmet tespiti kararındaki bilgi ve belgeler dikkate alınarak hizmet tespiti kararına konu dönemde dava dışı ... İnş. Tur. San.ve Tic. Ltd.

Şti. ile davalı ... Belediyesi arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunup bulunmadığı yöntemince belirlenmeli ve sonucuna göre davacının bu döneme ilişkin çalışma süresine isabet eden alacaklardan davalı ... Başkanlığının sorumlu tutulup tutulamayacağı noktasında bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.